Η αντίστροφη μέτρηση για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως δεν εξελίσσεται σε έναν «υγιή» προσυνεδριακό διάλογο, αλλά σε ένα πεδίο σκληρής εσωκομματικής αντιπαράθεσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ο οποίος δέχεται πυρά από την ηγετική ομάδα, την ώρα που το «μέτωπο» των αμφισβητήσεων φαίνεται να διευρύνεται, συμπεριλαμβάνοντας και τον Παύλο Γερουλάνο.
Η δημόσια τοποθέτηση του Σταύρου Τζεδάκη, Αντιπεριφερειάρχη Κρήτης και στενού συμμάχου του Νίκου Ανδρουλάκη, λειτούργησε ως καταλύτης. Με μια ανάρτηση που χαρακτηρίζεται από πολιτική οξύτητα, ο κ. Τζεδάκης κατηγόρησε τον Χάρη Δούκα για «απροσχήματη υπονόμευση» του Προέδρου.
Η ουσία της κριτικής δεν αφορά μόνο το πρόσωπο, αλλά τη στρατηγική: η ηγετική πλευρά θεωρεί ότι η επιμονή του κ. Δούκα για ένα ρητό «απαγορευτικό» συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία —μέσω επίσημου ψηφίσματος στο Συνέδριο— θολώνει το μήνυμα της αυτόνομης πορείας. Η Χαριλάου Τρικούπη εκτιμά πως τέτοιες κινήσεις εγκλωβίζουν το κόμμα σε μια συζήτηση περί «κεντροαριστερών μετώπων», απωθώντας τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του κέντρου.
Η «Βολή» προς τον Δήμο και οι Δημοσκοπήσεις
Δεν είναι μόνο η πολιτική γραμμή που δέχεται κριτική. Ο βουλευτής Ρεθύμνου, Μανόλης Χνάρης, έστειλε ένα σαφές μήνυμα: «Ο Δήμαρχος να ασχοληθεί με τον Δήμο». Η ρητορική αυτή στοχεύει στην αποδόμηση του κ. Δούκα ως εσωκομματικού πόλου, υπονοώντας ότι η διπλή του ιδιότητα δημιουργεί «θόρυβο» που δεν ωφελεί ούτε την πόλη των Αθηνών, ούτε την παράταξη.
Παράλληλα, η δυσπιστία προς τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις (MRB, Opinion Poll) αντανακλά τη νευρικότητα της ηγεσίας. Η αμφισβήτηση των ευρημάτων που δείχνουν άνοδο άλλων σχημάτων (π.χ. Πλεύση Ελευθερίας) ή στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ, αποτελεί μια προσπάθεια συσπείρωσης γύρω από τον Νίκο Ανδρουλάκη, παρουσιάζοντάς τον ως στόχο «συμφερόντων» που δεν επιθυμούν ένα ισχυρό, αυτόνομο ΠΑΣΟΚ.
Το «Μέτωπο» Γερουλάνου και η Στρατηγική της Βελόνας
Στο κάδρο της κριτικής μπαίνει και ο Παύλος Γερουλάνος. Η αναφορά του στη «βελόνα που δεν ξεκολλάει» —μια μεταφορά για τα δημοσκοπικά ποσοστά του κόμματος— ερμηνεύτηκε από την ηγετική ομάδα ως μια ακόμη εστία εσωστρέφειας. Φαίνεται πως η Χαριλάου Τρικούπη επιλέγει αυτή τη στιγμή να «οριοθετήσει» όλες τις φωνές που διαφοροποιούνται από την κεντρική γραμμή, φοβούμενη ότι η πολυφωνία μετατρέπεται σε κακοφωνία λίγο πριν τις κάλπες.
Συμπέρασμα: Προς μια Σύγκρουση ή έναν Συμβιβασμό;
Η εικόνα που εκπέμπεται είναι αυτή ενός κόμματος σε αναστάτωση. Από τη μία πλευρά, η ηγεσία επιδιώκει την πειθαρχία και την ανάδειξη του προγράμματος (όπως παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ). Από την άλλη, στελέχη όπως ο Δούκας και ο Γερουλάνος ζητούν καθαρότερες απαντήσεις για την επόμενη μέρα των συνεργασιών.
Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τη Χαριλάου Τρικούπη είναι αν το Συνέδριο θα αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας αντεπίθεσης ή αν οι «τροχιοδεικτικές βολές» θα μετατραπούν σε οριστικό ρήγμα, με το ενδεχόμενο διαγραφών να παραμένει —έστω και ως απειλή— στο τραπέζι.
