Πληροφορίες αναφέρουν πως ο πρωθυπουργός αναμένεται να παρουσιάσει στη φετινή ΔΕΘ το νέο στεγαστικό πρόγραμμα «Σπίτι μου 3», το οποίο προβλέπει περίπου 10.000 χαμηλότοκα δάνεια για την αγορά πρώτης κατοικίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το σχέδιο θα συνοδεύεται από πιο χαλαρές προϋποθέσεις σε σχέση με τα προηγούμενα, με βασικές αλλαγές στη διεύρυνση της παλαιότητας των ακινήτων και στα εισοδηματικά όρια των δικαιούχων.
Παράλληλα, εξετάζεται και η επέκταση των εισοδηματικών ορίων των δικαιούχων. Αυτή τη στιγμή είναι:
- Άγαμοι: έως 20.000 €/έτος
- Έγγαμοι/σύμφωνο συμβίωσης: έως 28.000 €/έτος + 4.000 € για κάθε παιδί
- Μονογονεϊκές οικογένειες: έως 31.000 €/έτος + 5.000 € για κάθε παιδί πέραν του πρώτου
Ωστόσο, η κίνηση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Το προηγούμενο πρόγραμμα «Σπίτι μου 2» κατέληξε σε αποτυχία, καθώς οι αυστηροί περιορισμοί και η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών οδήγησαν σε πρακτικό αδιέξοδο. Η εμπειρία δείχνει ότι τέτοιες παρεμβάσεις όχι μόνο δεν συγκράτησαν τις τιμές, αλλά συχνά τις ώθησαν ακόμα ψηλότερα, καθώς οι επιδοτήσεις δημιούργησαν τεχνητή ζήτηση.
Η κυβέρνηση, αντί να προχωρήσει σε μια συνολική στεγαστική πολιτική, επιλέγει ξανά τον εύκολο δρόμο των δανείων. Χωρίς μέτρα όπως η αξιοποίηση των χιλιάδων κλειστών διαμερισμάτων, η κατασκευή κοινωνικών κατοικιών, η φορολόγηση της αδρανούς ιδιοκτησίας και η ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, το «Σπίτι μου 3» μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό πυροτέχνημα παρά με απάντηση σε μια βαθιά κοινωνική κρίση.
Η πραγματικότητα είναι πως τα 10.000 δάνεια δεν αρκούν μπροστά σε μια γενιά νέων που δυσκολεύεται να νοικιάσει, πόσο μάλλον να αγοράσει σπίτι. Οι εξαγγελίες ενόψει ΔΕΘ μπορεί να προσφέρουν πρόσκαιρη πολιτική ανάσα, όμως δεν αντιμετωπίζουν τη ρίζα του προβλήματος: την καλπάζουσα στεγαστική ακρίβεια που αφήνει ολοένα και περισσότερους πολίτες εκτός στέγης.
