Ως μια από τις πιο σοβαρές κυβερνητικές διακοπές του διαδικτύου σε εθνικό επίπεδο που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως και τη δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στη χώρα μετά τις διαμαρτυρίες του Ιανουαρίου, χαρακτήρισε η Netblocks τη διακοπή ίντερνετ στο Ιράν που συμπλήρωσε 240 ώρες.
Σύμφωνα με όσα επισημαίνει η υπηρεσία παρακολούθησης του διαδικτύου, το Ιράν «έχει περάσει το ένα τρίτο του 2026 εκτός διαδικτύου».
Κρατικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο μετά τις διαμρτυρίες του Ιανουαρίου
Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο η Τεχεράνη προχώρησε σε μια φάση ψηφιακής καταστολής, επιχειρώντας να αποκόψει τους διαδηλωτές από το δίκτυο Starlink, το οποίο είχε εξελιχθεί στο τελευταίο παράθυρο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο μετά το γενικευμένο κρατικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο.
Σύμφωνα με αναφορές ακτιβιστών και τεχνικών παρατηρητών, το καθεστώς ενεργοποίησε συστήματα παρεμβολών που υποβάθμισαν δραστικά τη λειτουργία των δορυφορικών συνδέσεων, με αποτέλεσμα αποσυνδέσεις, μεγάλες απώλειες δεδομένων και πρακτική αδυναμία χρήσης του δικτύου σε πολλές περιοχές της χώρας.
Το Ιράν διαθέτει πολυετή εμπειρία στον έλεγχο και στη χειραγώγηση του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Από τις παρεμβολές σε ξένες δορυφορικές τηλεοπτικές μεταδόσεις έως τη συστηματική διακοπή κινητών και σταθερών δικτύων, έχει αναπτύξει μια υποδομή που επιτρέπει στο κράτος να «σφίγγει τη στρόφιγγα» της πληροφορίας όταν κρίνεται πολιτικά αναγκαίο.
Παρότι το Starlink βασίζεται σε δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, κατευθυνόμενες κεραίες και κρυπτογραφημένες συνδέσεις, δεν λειτουργεί σε κενό ισχύος.
Η κρατική παρέμβαση δεν στόχευε «να ρίξει» ολόκληρο το σύστημα, αλλά να το καταστήσει αναξιόπιστο τοπικά. Με παρεμβολές υψηλής ισχύος σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες, η σύνδεση γίνεται ασταθής, διακόπτεται συχνά και τελικά αποθαρρύνει τη χρήση της από πολίτες που χρειάζονται σταθερό σήμα για μετάδοση εικόνας και πληροφορίας.
Εμπειρογνώμονες δικτύου κατέγραψαν ότι οι παρεμβολές φαίνεται να προέρχονταν από εξειδικευμένη στρατιωτική τεχνολογία jamming, που απλώνεται σε πολλές περιοχές της χώρας.
Το επίπεδο διαταραχής στις δορυφορικές συνδέσεις αναφέρθηκε ότι αρχικά ήταν περίπου 30% packet loss και σε ορισμένες περιοχές έως και 80%, υποδεικνύοντας ισχυρή παρεμβολή.
Αναλυτές συγκρίνουν αυτή τη στρατηγική με παρεμβολές GPS και δορυφορικών σημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί σε άλλες συγκρούσεις (π.χ. στην Ουκρανία), αλλά τώρα λειτουργεί στο εσωτερικό μιας χώρας προς καταστολή διαδηλωτών.
Σε αντίθεση με τις κλασικές διακοπές του ίντερνετ – όπου αρκεί ένα κυβερνητικό «off» στους παρόχους – η δορυφορική σύνδεση απαιτεί συνεχή τεχνολογική προσπάθεια για να παρεμποδιστεί. Εκεί ακριβώς επενδύει το ιρανικό κράτος: όχι σε απόλυτο αποκλεισμό, αλλά σε διαρκή φθορά της ποιότητας.
Η λογική είναι απλή – αν η επικοινωνία είναι αργή, αβέβαιη και επισφαλής, παύει να λειτουργεί ως εργαλείο μαζικής κινητοποίησης.
