Η πρόσφατη διαβίβαση της μηνυτήριας αναφοράς του Κυριάκου Βελόπουλου στον Άρειο Πάγο σχετικά με τις καταγγελίες του Άδωνι Γεωργιάδη κατά του ορλωην Πρωθυπουργού, ήρθε την καταλληλότερη στιγμή για το Μέγαρο Μαξίμου.
Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση πιέζεται ασφυκτικά από το αίτημα του Αντώνη Σαμαρά για τις υποκλοπές και την κοινή γνώμη που βράζει για τη γενικευμένη διαφθορά, η κίνηση αυτή προσέφερε μια πολύτιμη επικοινωνιακή ανάσα αλλαγής της ατζέντας.
Ωστόσο, αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Πίσω από τις βαρύγδουπες αντιπολιτευτικές κορώνες και τον καταγγελτικό λόγο, αποκαλύπτεται μια σταθερή, ιδιαίτερη σχέση συμπόρευσης ανάμεσα στον επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης και το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Ο χαρακτηρισμός «λαγός του Μαξίμου» αποδεικνύεται τελικά απόλυτα ακριβής, αν κρίνει κανείς από τη συνολική στάση που έχει τηρήσει το κόμμα του εντός και εκτός Κοινοβουλίου, λειτουργώντας ως ο απόλυτος σύμμαχος της Νέας Δημοκρατίας στα δύσκολα.
Ένας «Αλά Καρτ» Κυβερνητικός Εταίρος για τις Κρίσιμες Ψηφοφορίες
Παρά την αντισυστημική ρητορική που επιστρατεύει για να γοητεύσει το ακροατήριό του, ο Κυριάκος Βελόπουλος λειτουργεί τα τελευταία επτά χρόνια ως ένας οιονεί κυβερνητικός εταίρος. Όποτε οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί έγιναν πιεστικοί για τη Νέα Δημοκρατία, η Ελληνική Λύση ήταν εκεί για να βάλει «πλάτη» στα κρίσιμα νομοσχέδια και τις ψηφοφορίες, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα καταγράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2023, κατά τη Διάσκεψη των Πρόεδρων της Βουλής. Εκεί, η Ελληνική Λύση υπερψήφισε τη «γαλάζια» πρόταση για την αλλαγή της σύνθεσης της ΑΔΑΕ, την ώρα που η Ανεξάρτητη Αρχή βρισκόταν στο αποκορύφωμα της έρευνας για το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Με τη βοήθεια του κ. Βελόπουλου, η κυβέρνηση πέτυχε την αποψίλωση της Αρχής, έστω και με έναν αντισυνταγματικό τρόπο, αφού συγκέντρωσε 16 από τις 27 ψήφους αντί για τις απαιτούμενες 17, μπλοκάροντας έτσι τους ελέγχους.
Στην ίδια ακριβώς συνεδρίαση, οι δύο πλευρές προχώρησαν χέρι-χέρι και στην αντικατάσταση των μελών του ΕΣΡ. Η στάση αυτή προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι κατήγγειλαν παρασκηνιακή συμφωνία. Μάλιστα, αφέθηκαν σαφείς αιχμές ότι το αντάλλαγμα για τη στήριξη αυτή προς τη Νέα Δημοκρατία ήταν η «ρύθμιση» ενός εκκρεμούς προστίμου εκατομμυρίων ευρώ που βάρυνε τον ίδιο τον Κυριάκου Βελόπουλο.
Η νομοθετική αυτή συμπόρευση έχει βαθιές ρίζες. Ήδη από το 2019, η Ελληνική Λύση ήταν το μοναδικό κόμμα της αντιπολίτευσης που υπερψήφισε επί της αρχής το φορολογικό νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, ταυτιζόμενη πλήρως με την οικονομική πολιτική του Μαξίμου. Το 2020, ένωσε τις δυνάμεις της με την κυβέρνηση για την κατάργηση της απλής αναλογικής και την επαναφορά του συστήματος της ενισχυμένης αναλογικής με το μπόνους των εδρών, θωρακίζοντας το κυβερνών κόμμα. Έναν χρόνο αργότερα, το 2021, ψήφισε θετικά στο νομοσχέδιο για τις αλλαγές στα ΑΕΙ και τη θέσπιση της πανεπιστημιακής αστυνομίας.
Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που επιλέγει να μην υπερψηφίσει ανοιχτά, ο Κυριάκος Βελόπουλος βρίσκει τον τρόπο να διευκολύνει το κυβερνητικό έργο. Με τη συστηματική επιλογή του «παρών» ή μέσω της αποχής από κρίσιμες ψηφοφορίες, επιτρέπει στην κυβερνητική πλειοψηφία να περνά νομοθετήματα που συναντούν σφοδρές κοινωνικές αντιδράσεις, λειτουργώντας ως ο αφανής εγγυητής των κυβερνητικών αναγκών.
Το Θολό Τοπίο των Υποκλοπών και τα Μηνύματα στο Μαξίμου
Η στάση του Κυριάκου Βελόπουλου στο σκάνδαλο των υποκλοπών είναι εξαιρετικά νεφελώδης και επιβεβαιώνει τον ρόλο του. Αν και αρχικά είχε συμπορευτεί με τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς κατονομάζοντας εμπλεκόμενους που σήμερα έχουν καταδικαστεί πρωτόδικα, η συνέχεια της πορείας του έδειξε μια σαφή προσπάθεια διευκόλυνσης του Μαξίμου. Η παρέμβασή του στη Διάσκεψη των Προέδρων ουσιαστικά έδεσε τα χέρια του τότε επικεφαλής της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, προσφέροντας στην κυβέρνηση τη συγκάλυψη που τόσο απεγνωσμένα αναζητούσε.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση, καθώς από το βήμα της Βουλής επαναλάμβανε επιδεικτικά πως «ακούει πολλά για το Predator και από το Predator». Αυτή η επίμονη επανάληψη, που σχεδόν ξεπέρασε τις δέκα φορές μέσα σε ένα λεπτό, δεν έγινε τυχαία για να ενημερώσει τους πολίτες. Στόχος ήταν να σταλεί ένα σαφές, κωδικοποιημένο μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου και σε όσους φοβούνται τις αποκαλύψεις, λειτουργώντας περισσότερο ως εργαλείο εσωτερικής διαπραγμάτευσης και πίεσης παρά ως πραγματική αντιπολίτευση.
Το γεγονός ότι ένας πολιτικός αρχηγός ισχυρίζεται δημόσια πως έχει πρόσβαση σε υλικό παράνομων παρακολουθήσεων πέρασε στα «ψιλά», χωρίς να απαντηθούν τα αυτονόητα ερωτήματα. Τι ακριβώς εννοούσε; Έχει ακούσει το προϊόν των υποκλοπών ή συνδιαλέγεται ο ίδιος και οι συνεργάτες του με τους καταδικασθέντες της υπόθεσης; Οι πληροφορίες από το ρεπορτάζ δείχνουν ότι οι επαφές αυτές υφίστανται και εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς.
Η Ελληνική Λύση αποδεικνύεται στην πράξη ότι δεν αποτέλεσε ποτέ μέρος της λύσης για τη διαλεύκανση των σκανδάλων, αλλά βασικό γρανάζι του μηχανισμού συγκάλυψης της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Μέχρι ο Κυριάκος Βελόπουλος να αποδείξει το αντίθετο με πράξεις, οι δήθεν επιθέσεις του προς την κυβέρνηση θα αντιμετωπίζονται ως επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Αν δεν δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις για τις σχέσεις του με τους εμπλεκόμενους του Predator, τότε η δήθεν αντισυστημική του τροχιά θα καταγραφεί στην πολιτική ιστορία ως άλλη μια θεωρία χωρίς αντίκρισμα, παρόμοια με τις διαβόητες «Επιστολές του Ιησού», που αυτή τη φορά χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να κρατά όρθιο το σύστημα εξουσίας του Μεγάρου Μαξίμου.
