Υπό διάλυση πριν καν καλά – καλά αρχίσει βρίσκεται πλέον το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, ενώ το στοίχημα πλέον είναι αν θα μπει στην επόμενη Βουλή.
Η αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού και οι καταγγελίες του για τη λειτουργία «παράλληλου γραφείου Τύπου εντός του κόμματος» -τα μέλη του οποίου όπως είπε δεν γνωρίζει- σηματοδοτεί την περαιτέρω αποσύνθεση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία.
Η συνεχή πτώση των ποσοστών του κόμματος στις δημοσκοπήσεις, ταυτόχρονα με την συνεχιζόμενη πτώση της δημοτικότητας της επικεφαλής του επιτρέπουν στους πολιτικούς επιστήμονες να προβαίνουν πλέον ανοιχτά στην πρόβλεψη πως η Ελπίδα για τη Δημοκρατία θα παλέψει προεκλογικά για την είσοδό της στη Βουλή. Χωρίς και αυτή να μοιάζει εξασφαλισμένη!
Η Μαρία Καρυστιανού έκανε ένα λάθος. Εξέφρασε -με επιτυχία έως τη στιγμή που έθεσε ως προτεραιότητα την ίδρυση κόμματος- το μεγαλειώδες κίνημα που επιζητούσε δικαιοσύνη και τιμωρία των υπευθύνων του εγκλήματος, ένα μεγάλο προοδευτικό κίνημα, ενώ η ίδια κινούνταν σε άλλη κατεύθυνση. Όταν, για παράδειγμα, τάχθηκε κατά των εκτρώσεων, εξέπληξε ευρύτερα στρώματα που δεν την ήξεραν, επιτρέποντας στην προπαγάνδα της ΝΔ να την απαξιώσει σε μεγάλο βαθμό.
Τώρα, η Μαρία Καρυστιανού, μακριά από το κίνημα των Τεμπών και τις αρχές του, «αιχμάλωτος» διαφόρων ακροδεξιών στην ουσία προσώπων, δείχνει πως «δεν είναι πλέον η Μαρία των Τεμπών». Γι΄ αυτό και η μεγάλη αυτή αμφισβήτηση και η κατηφόρα…
