Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης

Η παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο δεν είναι μια ακόμη δικαστική εξέλιξη στην υπόθεση των Τεμπών. Είναι ένα βαθύ πολιτικό ρήγμα στο κυβερνητικό αφήγημα που χτίστηκε επί τρία χρόνια γύρω από όσα συνέβησαν στον τόπο της τραγωδίας μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων και το θάνατο 57 ανθρώπων.

Γιατί ο Τριαντόπουλος δεν ήταν ένας τυχαίος υφυπουργός.
Δεν βρέθηκε στη Λάρισα συμπτωματικά και κυρίως, ήταν ο άνθρωπος του Μαξίμου και των ειδικών αποστολών του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το ίδιο το βούλευμα είναι αποκαλυπτικό.
Σύμφωνα με όσα δημοσιοποιήθηκαν, στις 2 Μαρτίου 2023 ο Τριαντόπουλος κλήθηκε τηλεφωνικά από τον τότε επικεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Γιάννη Μπρατάκο, «με εντολή του Πρωθυπουργού», να μεταβεί στη Λάρισα και να αναλάβει καθήκοντα συντονισμού και παρακολούθησης των ενεργειών των συναρμόδιων φορέων.
Στις 204 σελίδες του βουλεύματος, το Δικαστικό Συμβούλιο περιγράφει ενέργειες που, κατά την κρίση του, «αλλοίωσαν τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος» και δυσχέραναν τη συλλογή κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων. Στο επίκεντρο βρίσκονται η απομάκρυνση περίπου 300 κυβικών μέτρων χώματος και υλικών και η επίστρωση τμήματος του χώρου με χαλίκια και τριμμένη πίσσα, ενώ η έρευνα βρισκόταν ακόμη σε πρώιμο στάδιο και υπήρχαν αγνοούμενοι.
Στο Ειδικό Δικαστήριο παραπέμπονται ο Χρήστος Τριαντόπουλος, ο τότε περιφερειάρχης Θεσσαλίας (της ΝΔ) Κώστας Αγοραστός, ο πρώην γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Βασίλης Παπαγεωργίου, ο τότε αστυνομικός διευθυντής Λάρισας, Αγάπιος Χαρακόπουλος και ο περιφερειακός διοικητής Θεσσαλίας του Πυροσβεστικού Σώματος, Ευάγγελος Φαλάρας. Ακόμη βαρύτερη είναι η διατύπωση του Συμβουλίου ότι οι πέντε, «ενεργώντας από κοινού», παρέβησαν τα καθήκοντά τους με σκοπό να προκαλέσουν βλάβη «στη λειτουργία της Δικαιοσύνης» και να προσπορίσουν σε άλλους «παράνομο όφελος».

Με λίγα λόγια το «μπάζωμα» που η κυβέρνηση επί χρόνια αντιμετώπιζε ως αντιπολιτευτική υπερβολή, βρίσκεται πλέον στον πυρήνα της δικαστικής παραπομπής στο ειδικό δικαστήριο.

Η πολιτική σημασία του όμως είναι τεράστια. Ο Τριαντόπουλος ήταν προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού στο πεδίο.

Ο άνθρωπος που έστελνε το Μαξίμου στις κρίσεις

Αυτός ήταν άλλωστε ο ρόλος του ήδη από το 2021.
Με προσωπική απόφαση Μητσοτάκη αναβαθμίστηκε από γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών σε υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, με αρμοδιότητα την κρατική αρωγή και την αποκατάσταση από φυσικές καταστροφές. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει δημόσια ότι έχει «απόλυτη εμπιστοσύνη» στον Τριαντόπουλο και αργότερα τον είχε ορίσει επικεφαλής της προσπάθειας ανασυγκρότησης μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Βόρεια Εύβοια, σεισμοί, πλημμύρες, «Ιανός», κρατική αρωγή.
Όπου η κυβέρνηση χρειαζόταν έναν άνθρωπο στο πεδίο που να λειτουργεί οριζόντια, πάνω από υπουργεία και υπηρεσίες, εμφανιζόταν ο Τριαντόπουλος.

Στα Τέμπη συνέβη ακριβώς αυτό.
Επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση της 6ης Μαρτίου 2023 μιλούσε τότε χωρίς περιστροφές για «κυβερνητικό κλιμάκιο υπό τον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό Χρ. Τριαντόπουλο» που είχε αναλάβει τον συντονισμό των ενεργειών μετά το δυστύχημα.

Τρία χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο.

Οι ανώτατοι δικαστές έκριναν ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για παράβαση καθήκοντος. Το βούλευμα περιγράφει αυθαίρετη απομάκρυνση υλικών, περίπου 300 κυβικών μέτρων χώματος και συντριμμιών, ενώ η έρευνα βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη, και αναφέρει ότι χάθηκαν πειστήρια και βιολογικό υλικό. Για τον Τριαντόπουλο ειδικά αναφέρει ότι δεν απέτρεψε, παρότι κατά την κρίση του Συμβουλίου είχε σχετική νομική υποχρέωση, τις εργασίες επίστρωσης του χώρου με χαλίκια και τριμμένη πίσσα.

Ο Τριαντόπουλος έχει φυσικά το τεκμήριο της αθωότητας. Το Ειδικό Δικαστήριο θα αποφασίσει για την ποινική του ευθύνη.
Η κυβέρνηση όμως κρίνεται ήδη για όσα έλεγε επί χρόνια στους πολίτες που ζητούσαν απαντήσεις.

Τελικά ποιοι ήταν «για τα μπάζα»;

Η φράση έχει πλέον μείνει στην πολιτική ιστορία της υπόθεσης.

Στις 27 Μαρτίου 2024, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης δήλωνε από το βήμα της Βουλής ότι «όσοι μιλούν για μπαζώματα, είναι για τα μπάζα».

Ο Μάκης Βορίδης, από την πλευρά του, δήλωνε τον Μάρτιο του 2025 ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις ενοχής» για τον Τριαντόπουλο, καταγγέλλοντας πολιτική εκμετάλλευση από την αντιπολίτευση.

Τώρα το Δικαστικό Συμβούλιο ανώτατων δικαστών θεωρεί ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ώστε ο Τριαντόπουλος να δικαστεί.

Και ο υπουργός Δικαιοσύνης, αντί έστω να αναγνωρίσει το βάρος εκείνης της αλαζονικής επίθεσης, εμφανίστηκε την 1η Οκτωβρίου 2026 για να υποστηρίξει ότι η φράση του περί «μπάζων»… «δικαιώθηκε απολύτως».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν περιορίστηκε να υπερασπιστεί τις επιλογές της. Επιχείρησε επανειλημμένα να παρουσιάσει όσους αμφισβητούσαν την κυβερνητική εκδοχή ως συνωμοσιολόγους, λαϊκιστές ή πολιτικούς εκμεταλλευτές μιας τραγωδίας.

Τώρα όμωςδεν μπορεί να συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι δεν συνέβη τίποτα.

Η υπόθεση δεν τελειώνει στον Τριαντόπουλο

Η κυβέρνηση θα προσπαθήσει λογικά να προσωποποιήσει την υπόθεση, όπως έκανε και με το ΟΠΕΚΕΠΕ. Ένας πρώην υφυπουργός, πέντε κατηγορούμενοι, μια δικαστική διαδικασία και «η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί».

Μόνο που η πολιτική δεν λειτουργεί έτσι.
Όταν ένας υφυπουργός αποστέλλεται «με εντολή του Πρωθυπουργού» για να συντονίσει το κυβερνητικό κλιμάκιο στον τόπο της μεγαλύτερης σιδηροδρομικής τραγωδίας της χώρας και τελικά παραπέμπεται για όσα συνέβησαν εκεί, το ζήτημα δεν μπορεί να περιορίζεται στην ατομική του ευθύνη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης οικοδόμησε από το 2019 ένα μοντέλο διακυβέρνησης στο οποίο όλα περνούν από το πρωθυπουργικό κέντρο. Το «επιτελικό κράτος» παρουσιάστηκε ακριβώς ως η κατάργηση των στεγανών, η συγκέντρωση του συντονισμού και η άμεση εποπτεία των κρίσεων από το Μαξίμου.

Δεν μπορεί η συγκέντρωση της εξουσίας να πιστώνεται προσωπικά στον πρωθυπουργό όταν παράγει πολιτικό όφελος και να εξαφανίζεται όταν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας.

Ο Τριαντόπουλος ήταν «ο άνθρωπος του πρωθυπουργού».
Και γι’ αυτό η παραπομπή του δεν αφορά μόνο το ποιος θα καθίσει στο εδώλιο, αλλά και μια κυβέρνηση που για χρόνια ζητούσε από την κοινωνία να μην πιστεύει αυτό που έβλεπε, να μην εμπιστεύεται όσους έθεταν ερωτήματα και, τελικά, να θεωρεί «για τα μπάζα» ακόμη και τη συζήτηση για το μπάζωμα.

Τώρα η συζήτηση αυτή περνά την πόρτα του Ειδικού Δικαστηρίου.

Καληνύχτα και καλή τύχη.