Η εικόνα του Κώστα Μπακογιάννη δεν δείχνει σχέδιο επιστροφής αλλά μια παράταξη που αποσυντίθεται οριστικά.
Η ρητορική περί «ρεβάνς» καταρρέει μπροστά στην πραγματική πολιτική αποσυσπείρωση και την έντονη εσωτερική κόπωση.
Η αποχώρηση του Χρήστου Τεντόμα για αυτόνομη πορεία αποτελεί ισχυρό πλήγμα στη συνοχή της παράταξης.
Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η φθορά δεν είναι συγκυριακή αλλά βαθιά και δομική.
Στελέχη του σκληρού πυρήνα αποστασιοποιούνται πλέον ανοιχτά ή αναζητούν νέες πολιτικές στέγες.
Η κοινωνική βάση που στήριξε την προηγούμενη διοίκηση διασπάται και αναζητά πλέον άλλες ισορροπίες.
Η επιδίωξη της επιστροφής στερείται κοινωνικού αντικρίσματος και δεν πείθει τους πολίτες της Αθήνας.
Αντιθέτως, η δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα παρεμβαίνει σταθερά στην καθημερινότητα με ένα διαφορετικό μοντέλο.
Η σύγκριση αυτή εκθέτει την αδυναμία της αντιπολίτευσης να αρθρώσει συγκροτημένο εναλλακτικό λόγο.
Οι προσωπικές στρατηγικές των στελεχών δοκιμάζονται πλέον στην πράξη, αλλάζοντας τον πολιτικό χάρτη.
Η «ρεβάνς» παραμένει μια απλή επιθυμία χωρίς ρεαλιστική προοπτική υπό τα παρόντα δεδομένα.
Η εικόνα μιας παράταξης σε αποσύνθεση παγιώνεται όσο οι αυτόνομες κινήσεις στελεχών πολλαπλασιάζονται.
