Μητσοτάκης – Σαμαράς: Από την πολιτική συμπόρευση στην ανοιχτή σύγκρουση
Πολύ θυμό έβγαλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τον Αντώνη Σαμαρά από τη ΔΕΘ. Έφθασε μάλιστα να δηλώσει ότι ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει «τεχνογνωσία» στο πώς να κάνει κακό στη Νέα Δημοκρατία. Βαριές κουβέντες μεταξύ ανθρώπων που συμπορεύτηκαν επί χρόνια στην ίδια παράταξη.
Διότι υπάρχει και η πολιτική μνήμη. Ο σημερινός πρωθυπουργός υπήρξε υπουργός στην κυβέρνηση Σαμαρά και οι δύο άνδρες βρέθηκαν για χρόνια στην ίδια πλευρά της Νέας Δημοκρατίας. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης, άλλωστε, μέχρι πριν από λίγους μήνες χαρακτήριζε τον Σαμαρά «καλό πρωθυπουργό» και υπενθύμιζε ότι είχε υπάρξει υπουργός του.
Τώρα, όμως, ο Αντώνης Σαμαράς εξελίσσεται σε σοβαρό πολιτικό και εκλογικό πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου. Και κάπως έτσι ο πρώην πρωθυπουργός πέρασε από το «ήταν καλός πρωθυπουργός» στην περίφημη «τεχνογνωσία» για να κάνει ζημιά στην παράταξη.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Μητσοτάκης κάλεσε τον Σαμαρά να σκεφτεί την «υστεροφημία» του. Μάλλον πρόωρη συζήτηση περί υστεροφημίας, όταν οι δυο τους ενδέχεται να βρεθούν πολιτικά απέναντι στις επόμενες κάλπες.
Δώρα Αυγέρη: Την ήθελε το ΠΑΣΟΚ, αλλά εκείνη κάθισε στην πρώτη σειρά του Τσίπρα
Αυτό κι αν έχει παρασκήνιο. Η Δώρα Αυγέρη, πρώην βουλευτής και πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, βρισκόταν το προηγούμενο διάστημα στο πολιτικό ραντάρ του ΠΑΣΟΚ, με πληροφορίες να θέλουν τη Χαριλάου Τρικούπη να ενδιαφέρεται για την ένταξή της στο κόμμα.
Η λογική ήταν προφανής. Το ΠΑΣΟΚ αναζητεί ενίσχυση στη Θεσσαλονίκη και ειδικά στη Β΄ Περιφέρεια, όπου χρειάζεται αναγνωρίσιμα πρόσωπα με πολιτική και εκλογική εμπειρία. Η Αυγέρη διαθέτει και τα δύο.
Μόνο που η εικόνα από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη έστειλε μάλλον διαφορετικό μήνυμα. Η Δώρα Αυγέρη βρέθηκε στις πρώτες θέσεις, σε μια παρουσία με προφανή πολιτικό συμβολισμό, την ώρα που ήδη αναπτύσσεται συζήτηση για τις επόμενες εκλογικές κινήσεις της.
Στη Χαριλάου Τρικούπη δύσκολα θα ενθουσιάστηκαν με την εικόνα. Στις πολιτικές μεταγραφές, άλλωστε, μέχρι να κλείσει η συμφωνία, τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο.
Μακάριος Λαζαρίδης: Το αδιανόητο υστερόγραφο για τη «Γιορτή Γίδας» μετά την τραγωδία στην Τανάγρα
Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική επικοινωνία πρέπει απλώς να σωπαίνει. Η τραγωδία στην Τανάγρα με τους δύο νεκρούς πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν μία από αυτές.
Ο βουλευτής της ΝΔ Μακάριος Λαζαρίδης εξέφρασε με ανάρτησή του τη θλίψη του για τον θάνατο των δύο αξιωματικών. Μέχρι εδώ, απολύτως αυτονόητο και ανθρώπινο.
Και μετά ήρθε το υστερόγραφο.
Ο βουλευτής θεώρησε χρήσιμο να ενημερώσει δημοσίως ότι, εξαιτίας της τραγωδίας, δεν θα μπορούσε να παρευρεθεί στη 16η Γιορτή Γίδας στη Μεσορόπη Καβάλας.
Υπάρχει ένα στοιχειώδες μέτρο που οφείλει να συνοδεύει τον δημόσιο λόγο. Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας την Πολεμική Αεροπορία και στο ίδιο μήνυμα κρίθηκε σκόπιμο να προστεθεί ενημέρωση για την ακύρωση παρουσίας σε ένα τοπικό πανηγύρι.
Δεν χρειάζονται βαριές εκφράσεις. Χρειάζεται μόνο συναίσθηση της στιγμής. Το ότι ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν θα πήγαινε στη Γιορτή Γίδας ήταν περίπου αυτονόητο. Το ότι αισθάνθηκε την ανάγκη να το ανακοινώσει στο υστερόγραφο μιας ανάρτησης για δύο νεκρούς πιλότους είναι εκείνο που προκαλεί εντύπωση.
Κώστας Καραμανλής: Η απουσία από τη ΔΕΘ και η «καλή προσωπική σχέση» που επικαλέστηκε ο Μητσοτάκης
Ο Κώστας Καραμανλής δεν βρέθηκε στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Και στην πολιτική, ειδικά όταν μιλάμε για πρώην πρωθυπουργούς, οι απουσίες έχουν τη δική τους σημασία.
Ο Μητσοτάκης ρωτήθηκε και απάντησε ότι με τον Καραμανλή έχει «καλή προσωπική σχέση», ότι τον σέβεται και τον τιμά. Και προφανώς κανείς δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει την προσωπική διάσταση της σχέσης τους.
Πολιτικά, όμως, η εικόνα παραμένει. Την ώρα που ο σημερινός πρωθυπουργός παρουσίαζε από τη Θεσσαλονίκη τη στρατηγική με την οποία θα κινηθεί προς τις εκλογές, ο πρώην πρωθυπουργός της ΝΔ επέλεξε να βρίσκεται αλλού.
Και η συνολική φωτογραφία της Νέας Δημοκρατίας αποκτά ενδιαφέρον: Σαμαράς απέναντι, Καραμανλής απών και Μητσοτάκης να επιμένει στην ενότητα και τη σταθερότητα.
Αντώνης Σαμαράς: Νέα γραφεία και αντίστροφη μέτρηση για τις επόμενες κινήσεις του
Μέσα στον Σεπτέμβριο αναμένονται, σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο, οι επόμενες οργανωτικές κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά, την ώρα που η συζήτηση για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα παραμένει ορθάνοιχτη.
Τα γραφεία στην πολιτική δεν κάνουν από μόνα τους κόμμα. Αποτελούν, όμως, σαφές σημάδι οργανωτικής κινητικότητας όταν συνοδεύονται από συζητήσεις, επαφές και προετοιμασία για την επόμενη ημέρα.
Κάπως έτσι εξηγείται καλύτερα και η ένταση με την οποία αναφέρθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον πρώην πρωθυπουργό από τη ΔΕΘ.
Ο Σαμαράς δεν αντιμετωπίζεται πλέον από το Μαξίμου ως ένα θεωρητικό πρόβλημα στα δεξιά της ΝΔ. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν αυτή η κινητικότητα θα αποκτήσει τελικά κομματική και εκλογική υπόσταση.
ΠΑΣΟΚ – Τσίπρας: Μάχη για πρόσωπα και ψηφοδέλτια στη Θεσσαλονίκη
Υπάρχει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα πίσω από την περίπτωση της Δώρας Αυγέρη. Το ΠΑΣΟΚ έχει εντοπίσει εδώ και καιρό τη Θεσσαλονίκη ως μία από τις περιοχές όπου απαιτείται σημαντική εκλογική ενίσχυση και ο Νίκος Ανδρουλάκης επενδύει πολιτικά στην προσπάθεια ανάταξης.
Μόνο που την ίδια στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί τη δική του ανασύνθεση στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με τη Θεσσαλονίκη να αποτελεί κρίσιμο πεδίο για πρόσωπα, στελέχη και εκλογικά δίκτυα.
Άρα το πρόβλημα για τη Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι μόνο δημοσκοπικό. Είναι και ζήτημα πολιτικού ανταγωνισμού για στελέχη. Στη Θεσσαλονίκη έχει ήδη αρχίσει μια μάχη για κάθε πρόσωπο που διαθέτει αναγνωρισιμότητα, τοπική δικτύωση και εκλογικό αποτύπωμα.
Και αυτή η μάχη θα γίνει πολύ σκληρότερη όσο πλησιάζουν οι εκλογές.
Χάρης Δούκας: Χτίζει ευρωπαϊκές συμμαχίες και βάζει την Αυτοδιοίκηση στην πρώτη γραμμή
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το κοινό άρθρο του Χάρη Δούκα και του Luca Menesini, προέδρου της Σοσιαλιστικής Ομάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών. Και έχει ενδιαφέρον όχι μόνο για όσα λέει, αλλά και για αυτό που πολιτικά δείχνει.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων χτίζει μεθοδικά ένα ευρωπαϊκό προοδευτικό δίκτυο και το κάνει πάνω σε συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα: ισχυρότερες πόλεις, κοινωνική συνοχή, πράσινες επενδύσεις και ουσιαστικότερος ρόλος της Αυτοδιοίκησης στις μεγάλες αποφάσεις της Ευρώπης.
Αυτό είναι το ενδιαφέρον στην περίπτωση Δούκα. Αντιμετωπίζει την Αυτοδιοίκηση όχι ως έναν δευτερεύοντα διοικητικό θεσμό, αλλά ως αυτοτελές κέντρο παραγωγής πολιτικής. Ως χώρο από τον οποίο μπορούν να προκύψουν απαντήσεις για τη στέγη, την κλιματική κρίση, τις κοινωνικές ανισότητες και την καθημερινότητα.
Και δεν είναι καθόλου αδιάφορο ότι αυτή η συζήτηση γίνεται με τον επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Ομάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών.
Την ώρα που μεγάλο μέρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος εξακολουθεί να μετρά συσχετισμούς αποκλειστικά μέσα από κομματικά γραφεία, ο Δούκας επενδύει σε ένα διαφορετικό πεδίο: πόλεις, Ευρώπη, διεθνείς προοδευτικές συμμαχίες και ισχυρή Αυτοδιοίκηση.
Και αυτό είναι ένα πολιτικό κεφάλαιο που αξίζει να παρακολουθεί κανείς.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Η παραδοχή Μητσοτάκη ότι «αργήσαμε» μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης
Από τις ενδιαφέρουσες στιγμές της συνέντευξης Μητσοτάκη στη ΔΕΘ ήταν και η παραδοχή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο πρωθυπουργός αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση άργησε να προχωρήσει στην εξυγίανσή του και μίλησε για δικό του λάθος.
Η αυτοκριτική είναι πάντοτε χρήσιμη. Υπάρχει, όμως, ένα μικρό πρόβλημα: η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στην κυβέρνηση από το 2019.
Όταν λοιπόν, ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η παραδοχή είναι ότι «αργήσαμε», το επόμενο ερώτημα προκύπτει μόνο του. Ποιος ακριβώς είχε την πολιτική ευθύνη να παρέμβει νωρίτερα;
Διότι η επίκληση του χρόνου μπορεί να λειτουργήσει ως εξήγηση στην αρχή μιας κυβερνητικής θητείας. Μετά από επτά χρόνια, ο χρόνος αποτελεί πλέον μέρος της κυβερνητικής ευθύνης.
Μητσοτάκης: Επαναφέρει το δίλημμα «αυτοδυναμία ή ακυβερνησία» στον δρόμο προς τις κάλπες
Το μήνυμα από τη ΔΕΘ έγινε πλέον απολύτως σαφές. Αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ή κίνδυνος ακυβερνησίας. Αυτό είναι ένα από τα βασικά διλήμματα πάνω στα οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να οικοδομήσει τη διαδρομή προς τις εκλογές της άνοιξης του 2027.
Μόνο που υπάρχει μία λεπτομέρεια. Την αυτοδυναμία δεν την αποφασίζει το Μέγαρο Μαξίμου. Την αποφασίζουν οι ψηφοφόροι.
Και όταν οποιοδήποτε διαφορετικό εκλογικό αποτέλεσμα περιγράφεται περίπου ως κίνδυνος πολιτικής αστάθειας, το κυβερνητικό επιχείρημα αποκτά ένα εμφανές πρόβλημα: σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία οι κυβερνήσεις συνεργασίας δεν αποτελούν θεσμική ανωμαλία.
Ίσως, επομένως, το πραγματικό άγχος του Μεγάρου Μαξίμου να μην αφορά μόνο την πιθανότητα της ακυβερνησίας.
Ίσως να αφορά πολύ περισσότερο την πιθανότητα της πολιτικής αλλαγής.
