Το περιστατικό με τη σύλληψη του μοναδικού ιατρού στο Καστελλόριζο, την ώρα μάλιστα που εκτελούσε τα καθήκοντά του, αποτελεί ένα ακόμη δείγμα της κρατικής αναλγησίας και της πλήρους αποδιοργάνωσης που επικρατεί στον τομέα της υγείας, ιδιαίτερα στις ακριτικές περιοχές της χώρας.
Η εικόνα ενός γιατρού που οδηγείται με χειροπέδες στο αυτόφωρο, μέσα από το Κέντρο Υγείας και ενώ φοράει ακόμα την ιατρική του μπλούζα, δεν προσβάλλει μόνο τον ίδιο τον λειτουργό της υγείας, αλλά εκθέτει ανεπανόρθωτα την ίδια την κυβέρνηση και τις αρμόδιες αρχές που επέτρεψαν να συμβεί κάτι τέτοιο.
Η απόφαση να αφεθεί ένα ολόκληρο ακριτικό νησί χωρίς καμία υγειονομική κάλυψη για χάρη μιας αστικής ή προσωπικής διαφοράς περί συκοφαντικής δυσφήμισης δείχνει μια τρομακτική έλλειψη προτεραιοτήτων από την πλευρά της κρατικής μηχανής.
Όταν οι αστυνομικές αρχές προχωρούν σε μια τέτοια κίνηση, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι στερούν από τους μόνιμους κατοίκους και τους επισκέπτες τον μοναδικό τους γιατρό, αποδεικνύεται ότι η γραφειοκρατική αυστηρότητα και η επίδειξη ισχύος μπαίνουν πάνω από την ανθρώπινη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης και του Υπουργείου Υγείας είναι τεράστιες, καθώς η υποστελέχωση των νησιωτικών δομών υγείας είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα που αντί να λύνεται, επιδεινώνεται. Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος γιατρός είχε ήδη εκφράσει δημόσια τη διαμαρτυρία του για τις άθλιες συνθήκες διαμονής και εργασίας του, αναδεικνύει το εχθρικό περιβάλλον στο οποίο καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι επιστήμονες που επιλέγουν την επαρχία. Αντί το κράτος να προστατεύει και να στηρίζει αυτούς τους ανθρώπους, φαίνεται να ανέχεται ή και να διευκολύνει την εξόντωσή τους, στέλνοντας ένα αποθαρρυντικό μήνυμα σε όποιον άλλον θα σκεφτόταν να στελεχώσει παρόμοιες θέσεις.
Η σιωπή και η ολιγωρία της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας, αλλά και η στάση της τοπικής αυτοδιοίκησης, ενισχύουν την αίσθηση ότι υπάρχει μια συνολική προσπάθεια υποβάθμισης του περιστατικού.
Η κοινωνία απαιτεί άμεσες απαντήσεις και ξεκάθαρη ανάληψη πολιτικής ευθύνης για μια ενέργεια που εκθέτει τη χώρα διεθνώς και αποδεικνύει ότι για την παρούσα διακυβέρνηση, η προστασία της υγείας στα σύνορα της Ελλάδας αποτελεί δευτερεύουσα προτεραιότητα.
