Η καθεστωτική νοοτροπία και η αλαζονεία της εξουσίας έχουν ένα βασικό μειονέκτημα για όσους τις υιοθετούν: κάποια στιγμή, όσο καλά και αν λειτουργεί ο επικοινωνιακός μηχανισμός, το πραγματικό πρόσωπο βγαίνει στην επιφάνεια. Αυτό ακριβώς βιώνει τις τελευταίες ημέρες το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο παρακολουθεί έντρομο τα στελέχη του να γκρεμίζουν το προσεκτικά χτισμένο αφήγημα της δήθεν «ενσυναίσθησης», μόλις βρεθούν μπροστά σε ένα ανοιχτό μικρόφωνο.
Οι απανωτές, προκλητικές τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του Χάρη Θεοχάρη, του Κλεάνθη Κουλκουδίνα και της Χριστίνας Αλεξοπούλου, δεν αποτελούν μεμονωμένα «ατυχήματα» ή παραδρομές της γλώσσας. Αντιθέτως, είναι το σύμπτωμα μιας βαθιά ριζωμένης ελιτίστικης αντίληψης που κυριαρχεί στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας. Αντί τα στελέχη αυτά να απαντούν πολιτικά στην αντιπολίτευση, επιλέγουν να κουνήσουν το δάχτυλο στην ίδια την κοινωνία, υποτιμώντας βάναυσα τις καθημερινές δυσκολίες των πολιτών.
Το αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής ξεδιαντροπιάς ήρθε με τον κ. Θεοχάρη, ο οποίος δεν δίστασε να μιλήσει για «κόμματα των κακομοίρηδων». Μια φράση που συμπυκνώνει όλη την περιφρόνηση της κυβερνητικής ελίτ προς οποιαδήποτε φωνή δεν συντάσσεται με το δικό της, αποστειρωμένο αφήγημα ευημερίας. Όταν η κοινωνία στενάζει, το να την αντιμετωπίζεις (ή να αντιμετωπίζεις όσους την εκφράζουν) με όρους «κακομοιριάς», δείχνει απόλυτη ρήξη με την πραγματικότητα.
Ο πανικός του Μαξίμου και η υποκρισία του «μαζέματος»
Μπροστά στον πολιτικό όλεθρο που προκαλούν αυτές οι δηλώσεις, το Μέγαρο Μαξίμου σήμανε συναγερμό. Όπως αποκαλύπτουν και δημοσιεύματα (όπως αυτό της εφημερίδας «Στο Καρφί»), η εντολή για «μάζεμα» έπεσε άμεσα. Όμως, ας μην γελιόμαστε: ο εκνευρισμός του κυβερνητικού επιτελείου δεν πηγάζει από κάποια ειλικρινή ενοχή ή διαφωνία με την ουσία αυτών που ειπώθηκαν. Πηγάζει αποκλειστικά από τον τρόμο του πολιτικού κόστους.
Το Μαξίμου δεν ενοχλείται που οι βουλευτές του σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο· ενοχλείται που το λένε δημόσια. Γι’ αυτό και ο κ. Θεοχάρης, προφανώς μετά από αυστηρά τηλεφωνήματα, έσπευσε άρον-άρον να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και να «διορθώσει» τις εντυπώσεις. Μια υποκριτική αναδίπλωση κατόπιν εορτής, που κανέναν δεν πείθει.
Η νέα κεντρική γραμμή για «λιγότερο αυθορμητισμό και περισσότερη προσοχή» μεταφράζεται πολύ απλά σε μια εντολή συγκάλυψης: «Κρύψτε αυτό που πραγματικά πιστεύετε για τον λαό, γιατί χάνουμε ψήφους».
Όμως, το γυαλί έχει ήδη ραγίσει. Στην πολιτική, όπως φαίνεται να ανακαλύπτουν καθυστερημένα στο πρωθυπουργικό γραφείο, το να πεις μια προσβλητική ατάκα απαιτεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Το να ξεπλύνεις όμως τη ρετσινιά της αλαζονείας από μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει τους πολίτες από καθέδρας, είναι κάτι που δεν σώζεται με καμία επικοινωνιακή ντιρεκτίβα. Η κοινωνία, πλέον, τους έχει καταλάβει.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)