Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
«Η Αθήνα βρομάει και ο Χάρης Δούκας ψάχνει την επόμενη καρέκλα».
Αυτός είναι ο τίτλος σημερινού άρθρου της LiFo, μία μόλις μέρα μετά την ανάρτηση του εκδότη της, Στάθη Τσαγκαρουσιάνου, με χυδαίους χαρακτηρισμούς κατά του Δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα.
Η επίθεση συνεχίζεται, αυτή τη φορά με αφορμή -τι άλλο;- την καθαριότητα.
Η ετυμηγορία διατυπώνεται ήδη στον τίτλο, όπου ο δήμαρχος έχει εγκαταλείψει την πόλη για τις πολιτικές φιλοδοξίες του. Το δημοσίευμα, φυσικά, δεν παρουσιάζει ούτε συγκριτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη δήθεν γενικευμένη επιδείνωση, αντιθέτως, στο κείμενο περισσεύουν οι αναφορές στο ΠΑΣΟΚ, τον Τσίπρα και τις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις, ενώ το «αριστερόμετρο», οι «αντιδεξιές κορόνες» και η άρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία εμφανίζονται ως επιβαρυντικά στοιχεία κατά του Χάρη Δούκα.
Με λίγα λόγια, η πολιτική διαφωνία και -κυρίως- η προσωπική εμπάθεια ενός εκδότη, μετατρέπονται αυθαίρετα σε μέτρο αποτελεσματικότητας του Δημάρχου.
Για την ιστορία (και την τεκμηρίωση), σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, για πρώτη φορά η καθαριότητα δεν βρίσκεται στην πρώτη θέση των αιτημάτων των πολιτών προς τον Δήμο Αθηναίων μέσω Novoville. Έχει υποχωρήσει στη δεύτερη, με τα σχετικά αιτήματα να μειώνονται κατά περίπου 30% στην πρώτη διετία της διοίκησης Δούκα.
Ας επιστρέψουμε όμως στο σημερινό άρθρο της LiFo και ας διαβάσουμε ένα χαρακτηριστικό και πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα:
Στην ίδια παράγραφο, η αρχική αφορμή περί καθαριότητας γίνεται αφετηρία για μια γενικευμένη επίθεση που τελικά αφορά το ΠΑΣΟΚ, τις προοδευτικές συνεργασίες και την άρνηση συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία.
Επίσης, στις -περίπου άσχετες για το συντάκτη- ενασχολήσεις του Δούκα κατατάσσεται ακόμη και η δήλωση ότι «η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί σαν τεράστιο ξενοδοχείο».
Πράγματι, τι δουλειά έχει ο δήμαρχος με τη στέγαση και τον υπερτουρισμό;
Ας πλένει μόνο το πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι σου.
Το αν μπορείς ακόμη να πληρώνεις για να έχεις σπίτι είναι προφανώς υπερβολικά πολιτικό.
Η επαναφορά, τέλος, του αποχαιρετισμού του Χάρη Δούκα στον Γιώργο Μαζωνάκη ως «κατρακλα γελοιότητας», μετά τις ύβρεις του εκδότη της LiFo, Στάθη Τσαγκαρουσιάνου, δεν έχει επίσης καμία σχέση με την καθαριότητα και δείχνει πόσο δυσδιάκριτα έχουν γίνει τα όρια ανάμεσα στον δημοσιογραφικό έλεγχο και στην προσωπική εμπάθεια.
Η συγκεκριμένη αναφορά δεν προσθέτει απολύτως τίποτε στην αξιολόγηση του δημοτικού έργου, μεταφέρει, όμως, μέσα στο άρθρο την απαξίωση που είχε προηγηθεί από τον εκδότη.
Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από το άρθρο της LiFo θα μπορούσαν εύκολα να είναι περιεχόμενο κυβερνητικού non paper.
Ο δήμαρχος καλείται να διαχειρίζεται τις συνέπειες των πολιτικών της κυβέρνησης, αλλά να περιορίζει τη δημόσια παρέμβασή του στους κάδους και στα πεζοδρόμια.
Να καθαρίζει την πόλη, αλλά θα θεωρείται ύποπτος προσωπικών φιλοδοξιών όταν παρεμβαίνει για τους όρους με τους οποίους ζουν οι άνθρωποί της.
Μόνο που η Αθήνα έχει κατοίκους που πληρώνουν ενοίκιο, αναζητούν ελεύθερους χώρους και δυσκολεύονται να παραμείνουν στις γειτονιές τους. Ο συγκεκριμένος δήμαρχος νιώθει -ευτυχώς- την υποχρέωση να μιλά και γι’ αυτούς.
Οι νοσταλγοί του “Μεγάλου Περιπάτου” έχουν κάθε δικαίωμα (και πολλούς λόγους) να επιθυμούν την επιστροφή της προηγούμενης “κανονικότητας”.
Ας υπερασπιστούν όμως την επιλογή τους πολιτικά και με τη δέουσα δημοσιογραφική δεοντολογία.
Προφανώς η νίκη του Χάρη Δούκα στις δημοτικές εκλογές διέκοψε απότομα τη βεβαιότητα μιας Αθήνας “αιχμάλωτης” και προέκταση μιας αέναης κυβερνητικής (και οικογενειακής) κυριαρχίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ισοπεδωτική και συντονισμένη απαξίωσή του Δημάρχου Αθηναίων προσφέρει ένα εύχρηστο επιχείρημα σε όσους θέλουν να παρουσιάσουν εκείνη την ανατροπή ως ατύχημα που πρέπει να “διορθωθεί”.
Οι κάτοικοι δικαιούνται καλύτερες υπηρεσίες και η δημοτική αρχή οφείλει να λογοδοτεί.
Οι αναγνώστες δικαιούνται επίσης να γνωρίζουν πότε διαβάζουν κριτική προς το Δήμαρχο και πότε δημοσιογραφική δολοφονία χαρακτήρα.
Οκ; Οκ.
