Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εισέρχεται σε μια περίοδο συσσωρευμένης πολιτικής φθοράς, με ανοιχτά μέτωπα που πλέον δεν περιορίζονται μόνο στην κοινωνική δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και την αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, αλλά επεκτείνονται και στο επίπεδο της θεσμικής αξιοπιστίας.
Η στρατηγική της διαρκούς επικοινωνιακής διαχείρισης δείχνει να εξαντλεί τα όριά της μπροστά σε μια κοινωνία που ζητά απτά αποτελέσματα και όχι διαρκή ανακύκλωση αφηγημάτων περί «σταθερότητας». Παράλληλα, η διεθνής υποχώρηση της ακραίας δεξιάς ρητορικής, μετά την έντονη αλλά πρόσκαιρη άνοδο προηγούμενων ετών, δημιουργεί νέα δεδομένα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
Η κόπωση απέναντι στον φόβο, στον διχασμό και στην πολιτική τοξικότητα επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη για δημοκρατικές, κοινωνικά δίκαιες και προοδευτικές απαντήσεις.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κυβερνητική προσπάθεια υιοθέτησης πιο συντηρητικών αντανακλαστικών για λόγους εκλογικής συσπείρωσης φαίνεται να δημιουργεί περισσότερες αντιφάσεις παρά πολιτική δυναμική.
Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα καταγράφεται μια σαφής πολιτική και διοικητική μετατόπιση. Η αυτοδιοικητική παράταξη του Κώστα Μπακογιάννη εμφανίζει πλέον εμφανή σημάδια εσωτερικής αποσυσπείρωσης και πολιτικής κόπωσης, καθώς στελέχη και κοινωνικά ακροατήρια που στήριξαν την προηγούμενη διοίκηση αναγνωρίζουν ότι το μοντέλο της βιτρίνας και των αποσπασματικών παρεμβάσεων δεν απάντησε στις πραγματικές ανάγκες της πόλης. Αντίθετα, η δημοτική αρχή του Χάρης Δούκας, μέσα από τη συνάντηση δυνάμεων της προόδου, έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνει μια διαφορετική εικόνα για την Αθήνα, με παρεμβάσεις που αγγίζουν την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των πολιτών. Η έμφαση σε δημόσιο χώρο, μικροκινητικότητα με κανόνες, ενεργειακή πολιτική, κοινωνική συνοχή και θεσμική λειτουργία του δήμου δημιουργεί μια αίσθηση επαναφοράς της πολιτικής ουσίας στην αυτοδιοίκηση. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, διαμορφώνεται η αίσθηση ότι η Αθήνα μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προοδευτικής διακυβέρνησης με μετρήσιμο αποτύπωμα και όχι απλώς πεδίο επικοινωνιακής προβολής.
