Η πρόσφατη επίσκεψη και ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στο ελληνικό Κοινοβούλιο αποτέλεσε μια στιγμή υψηλού συμβολισμού, η οποία όμως επισκιάστηκε από την εικόνα των άδειων εδράνων, κυρίως από την πλευρά της ελάσσονος αντιπολίτευσης.
Ανάμεσα στις πολλές και συζητημένες απουσίες, εκείνη που προκάλεσε την εντονότερη εντύπωση και ποικίλα σχόλια στους κοινοβουλευτικούς διαδρόμους ήταν του επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου.
Η επιλογή του κ. Βελόπουλου να μην παραστεί στην προσφώνηση του Προκαθημένου της Ορθοδοξίας θεωρείται από πολλούς ως μια κίνηση με ιδιαίτερο πολιτικό και σημειολογικό βάρος.
Δεδομένης της ρητορικής του κόμματός του, η οποία συχνά εφάπτεται με τα θρησκευτικά ζητήματα και την παράδοση, η αποχή τόσο του ιδίου όσο και σημαντικού μέρους της κοινοβουλευτικής του ομάδας δημιούργησε ερωτηματικά για τα κίνητρα πίσω από αυτή την απόφαση.
Η απουσία αυτή δεν ήταν η μοναδική, καθώς και άλλα κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας κατέγραψαν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά προσέλευσης, με ελάχιστους εκπροσώπους να δίνουν το παρών στα έδρανα.
Ωστόσο, το κλίμα εντός της αίθουσας παρέμεινε φορτισμένο με σεβασμό από όσους επέλεξαν να παραβρεθούν. Μετά το πέρας της ομιλίας του κ. Βαρθολομαίου, το σώμα σηκώθηκε σύσσωμο για να τιμήσει τον Πατριάρχη με ένα θερμό χειροκρότημα.
Σε αυτό το σημείο καταγράφηκε και η διαφοροποίηση των βουλευτών της «Νίκης», οι οποίοι αν και παρόντες, επέλεξαν να τηρήσουν μια στάση αποστασιοποίησης, αποφεύγοντας να συμμετάσχουν στη χειρονομία αναγνώρισης προς το πρόσωπο του Πατριάρχη.
Η συνολική εικόνα της ημέρας ανέδειξε για ακόμη μια φορά τις εσωτερικές διαιρέσεις και τις διαφορετικές προσεγγίσεις του πολιτικού κόσμου απέναντι σε θεσμούς με παγκόσμια εμβέλεια, με την απουσία του Κυριάκου Βελόπουλου να παραμένει το κεντρικό σημείο αναφοράς των συζητήσεων που ακολούθησαν.
