Το πρωινό της 15ης Αυγούστου 1940, το λιμάνι της Τήνου ήταν κατάμεστο από χιλιάδες πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί για τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου. Αρόδου βρισκόταν αγκυροβολημένο το εύδρομο καταδρομικό του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού «Έλλη», σημαιοστολισμένο για να αποδώσει τις καθιερωμένες τιμές στη Μεγαλόχαρη. Η Ελλάδα παρέμενε επισήμως ουδέτερη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά τις κλιμακούμενες προκλήσεις της φασιστικής Ιταλίας.
Στις 08:25 π.μ., η εορταστική ατμόσφαιρα διακόπηκε απότομα από μια σφοδρή έκρηξη. Το ιταλικό υποβρύχιο Delfino, με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Τζουζέπε Αϊκάρντι, εξαπέλυσε τρεις τορπίλες εναντίον του ελληνικού πλοίου:
- Η πρώτη τορπίλη έπληξε το «Έλλη» στο μέσον του σκάφους, κάτω από το μηχανοστάσιο και τις δεξαμενές πετρελαίου, προκαλώντας άμεση ανάφλεξη και ρήγμα.
- Η δεύτερη και η τρίτη τορπίλη αστόχησαν και προσέκρουσαν στον λιμενοβραχίονα του νησιού, σκορπίζοντας θραύσματα στο ανυποψίαστο πλήθος των προσκυνητών.
Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του κυβερνήτη, Πλοίαρχου Άγγελου Χατζόπουλου, και του πληρώματος να ρυμουλκήσουν το πλοίο στα ρηχά, η εισροή υδάτων ήταν ραγδαία. Περίπου μία ώρα αργότερα, στις 09:45 π.μ., το «Έλλη» βυθίστηκε. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 9 νεκροί (ένας υπαξιωματικός και οκτώ ναύτες) και 24 τραυματίες, ενώ αρκετοί πολίτες τραυματίστηκαν στην προκυμαία.
Η πραγματογνωμοσύνη που ακολούθησε εντόπισε άμεσα τα άθραυστα τμήματα των τορπιλών, αποδεικνύοντας χωρίς καμία αμφιβολία την ιταλική τους προέλευση. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά αποφάσισε να αποσιωπήσει προσωρινά την ταυτότητα του επιτιθέμενου, ανακοινώνοντας πως το πλοίο χτυπήθηκε από υποβρύχιο «αγνώστου εθνικότητας», ώστε να μη δώσει αφορμή για άμεση σύγκρουση προτού ολοκληρωθεί η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας.
Η άνανδρη επίθεση σε ημέρα θρησκευτικής γιορτής είχε το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επεδίωκε η Ρώμη. Αντί να κάμψει το ηθικό της χώρας, ένωσε τους Έλληνες και χαλύβδωσε την απόφασή τους για αντίσταση. Όταν, δύο μήνες αργότερα, επιδόθηκε το ιταλικό τελεσίγραφο της 28ης Οκτωβρίου 1940, η ανάμνηση της «Έλλης» έγινε το σύμβολο που μετέτρεψε την αγανάκτηση σε ένα ομόθυμο και αποφασιστικό «ΟΧΙ».
