Σύσσωμη παρευρέθηκε η παράταξη του ΠΑΣΟΚ στην εκδήλωση μνήμης για τον Ανδρέα Παπανδρέου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής στο Κινηματοθέατρο «Γιάννης Ρίτσος» στην Αγία Βαρβάρα, μετά από πρωτοβουλία της τοπικής οργάνωσης του κόμματος.
Με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από τον θάνατό του εμβληματικού ηγέτη του κόμματος, οι Γιώργος και Νίκος Παπανδρέου μοιράστηκαν αναμνήσεις από τη ζωή με τον πατέρα τους κι είχαν τη χαρά αυτό να συμβεί μπροστά σε μια γεμάτη αίθουσα. Ήταν μια εκδήλωση που βοήθησε να παγώσει για λίγες ώρες ο χρόνος. Μια σπάνια στιγμή ενότητας για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης λίγο πριν τη διεξαγωγή του συνεδρίου του, η οποία γίνεται με φόντο τις νεότερες εσωτερικές αναταράξεις μετά τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα από τη σύνθεση της πρώτης σειράς.
Ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης καθόταν ανάμεσα στον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και στον βασικό εκφραστή της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, Χάρη Δούκα, ο οποίος θέτει μετ’ επιτάσεως να επισφραγιστεί από το βήμα του συνεδρίου η θέση να μην υπάρξει συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Δίπλα από τον δήμαρχο Αθηναίων, βρισκόταν ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, ενώ στο πλευρό του Γ. Παπανδρέου καθόταν η Άννα Διαμαντοπούλου. Το «παρών» έδωσε και ο Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος συμπληρώνει το «καρέ» των ισχυρών με βάση τη δυναμική που καταγράφηκε στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές.
Αξιοσημείωτη υπήρξε η στιγμή που ο Νίκος Ανδρουλάκης χαιρέτισε κατά την είσοδό του τους παρευρισκόμενους, χωρίς να αποφύγει την Κατερίνα Μπατζελή, η οποία είχε διαγραφεί πέρυσι τον Απρίλη για ένα χρόνο από το κόμμα, λόγω της θέσης που είχε πάρει κατά τη διαμάχη του ΠΑΣΟΚ με τον Νίκο Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μια στιγμή νωρίτερα η Νάντια Γιαννακοπούλου, η οποία είχε επίσης διεκδικήσει το χρίσμα του επικεφαλής κατά την εσωκομματική διαδικασία, ως βουλεύτρια του στον Δυτικό Τομέα Αθηνών, χαιρέτισε τον Ν. Ανδρουλάκη, λέγοντας: «Σε καλωσορίζουμε στη γειτονιά μας». Η κ. Γιαννακοπούλου καθόταν ανάμεσα στον κ. Χαρδαλιά και τον Δήμητρη Μάντζο, ο οποίος βρισκόταν δίπλα στον Μανώλη Χριστοδουλάκη -ο οποίος, επίσης, έχει την άποψη ότι πρέπει να προκύψει καθαρή απόφαση για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, αν κι έχει πάρει συνολικότερα αποστάσεις από τη σύμπλευση του με τον Χ. Δούκα.
«Παπανδρέου, Παπανδρέδου, Παπανδρέου»
Πρώτος στο Κινηματοθέατρο της Αγίας Βαρβάρας έφτασε ο Γιώργος Παπανδρέου, γνωρίζοντας θερμή υποδοχή, με υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ να φωνάζουν ρυθμικά το επώνυμό του: «Παπανδρέου, Παπανδρέου». Αντίθετα, τελευταίος χρονικά κατέφτασε ο αδερφός του Νίκος Παπανδρέου, κάτι που σύμφωνα με κοινούς τους γνωστούς δεν συμβαίνει συχνά και ο μικρότερος αδερφός είναι εκείνος που προηγείται του μεγάλου. Ο ευρωβουλευτής και συγγραφέας κάθισε μαζί με τον Παναγιώτη Κουρουμπλή, πρώην στέλεχος του κόμματος κι αργότερα υπουργό επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήταν και η Μαριζέτα Αντωνοπούλου, μέλος σήμερα του επιστημονικού του συμβουλίου του Αλέξη Τσίπρα, η οποία ωστόσο είχε διατελέσει παλιότερα στενή συνεργάτιδα του Γ. Παπανδρέου.
Ένα ακόμη κοντράστ που προκάλεσε εντύπωση ήταν η διαφορετική αντιμετώπιση που είχαν ο Νίκος Χαρδαλιάς με τον Χάρη Δούκα. Ο γαλάζιος περιφερειάρχης Αττικής κατά την είσοδό του στο κινηματοθέατρο, είδε τους υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ, να του γυρίζουν, σχεδόν κυριολεκτικά, την πλάτη, ενώ όταν τον διαδέχτηκε χρονικά αμέσως μετά ο Χ. Δούκας, ο ενθουσιασμός για την υποδοχή των πολιτικών προσώπων επανήλθε στα προηγούμενα επίπεδα.
Ανδρουλάκης: «Με τον Ανδρέα έφυγε μια ολόκληρη εποχή»
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο Νίκος Ανδρουλάκης θυμήθηκε πώς ένιωσε τη στιγμή που έμαθε για τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν ακόμη ο ίδιος ήταν μαθητής: «Ως παιδί που περίμενα να δώσω πανελλαδικές εξετάσεις, έζησα την Κυριακή, που ξυπνήσαμε το πρωί, περιμένοντας να ανοίξουμε το βιβλίο του τελευταίου διαβάσματος, πριν πάμε τη Δευτέρα να δώσουμε έκθεση και ο Ανδρέας δεν ήταν στη ζωή. Και όλα σκοτείνιασαν, όλα πάγωσαν, μαζί με αυτόν έφυγε και μια ολόκληρη εποχή. Ως Ευρωβουλευτής τον αγάπησα ακόμη περισσότερο. Και ξέρετε γιατί; Πήγα δεκάδες αποστολές σε όλο τον κόσμο. Αυτός άνθρωπος είναι ο πιο γνωστός Έλληνας παγκοσμίως».
Στη συνέχεια βρέθηκαν επί της σκηνής, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Νίκος Παπανδρέου, όπου ανέσυραν μνήμες από το βαθύ παρελθόν, μετά από ερωτήσεις του δημοσιογράφου Παναγιώτη Φωτεινού.
«Πού είναι ο Ανδρέας; Θα σε σκοτώσω» – Οι αφηγήσεις του Γιώργου και του Νίκου
Ο Γιώργος Παπανδρέου πήγε πίσω στις πρώτες δύσκολες στιγμές μετά την άνοδο της δικτατορίας. Όταν τον απείλησαν με όπλο και ο πατέρας του αποκάλυψε που κρυβόταν για να τον σώσει. «Χτυπάγανε με τα όπλα στους τοίχους και φωνάζανε ‘πού είναι Ανδρέας, πού είναι Ανδρέας;’. Και μόλις με βλέπει ο λοχαγός, έρχεται αμέσως επάνω μου, βάζει το πολυβόλο εδώ και μου λέει ‘πού είναι Ανδρέας, θα σε σκοτώσω’».
Παρά την βαρύτητα των γεγονότων ο Γ. Παπανδρέου, δεν δίστασε πάντως να τα συνοδεύσει και με χιούμορ. «Κάπου πήρα θάρρος (σ.σ απέναντι στον λοχαγό), ήταν και κοντός. Τον είδα και λίγο ταραγμένο και λέω θα είναι στον παππού μου, κάνουν σύσκεψη. Οπότε τα έχασε λίγο, δεν είχαμε τα κινητά τότε, ήθελε να μάθει μήπως είναι εκεί. Αλλά τα άκουσα ο πατέρα μου και παραδόθηκε, λέει όχι μη σκοτώσετε το παιδί μου. Έπεσε εκεί, έσπασε το πόδι του, αίματα όλο το σπίτι και τον πήρανε, εμείς δεν ξέραμε αν θα τον ξαναδούμε».
Η συζήτηση στη συνέχεια στράφηκε στον παππού τους, Γεώργιο Παπανδρέου, και την καθημερινότητα που είχε η οικογένεια. «Τον συνάντησα πρώτη φορά όταν ήρθαμε με το καράβι από την Νέα Υόρκη […] κι έκανε κάτι που κάνουν πολλοί Έλληνες, αλλά δεν το συνηθίζουν στη Καλιφόρνια, μ’ έπιασε απ’ το μάγουλο, με έπιασε έτσι, μου έδωσε και μια φάπα, και λέω ‘τι έκανα ο καημένος;’», διηγήθηκε αστειευόμενος γι’ ακόμη μια φορά ο πρώην πρωθυπουργός.
Από τη μεριά του ο Νίκος Παπανδρέου τόνισε ότι ως οικογένεια δεν αισθάνονταν ξεχωριστοί, εξηγώντας ότι «δεν ξέρεις ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό, γιατί αυτό ζεις».
Σε σχέση με τον πατέρα του, αν κι έχει να αναπολεί μια στοργική σχέση, ταυτόχρονα θυμάται ότι ήταν λίγες οι αμιγώς προσωπικές στιγμές. Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος που είχε με παλιότερη σύντροφό του:
«Θυμάμαι στην Αμερική που ήμουνα πολύ πιο μεγάλος, ήμουν με μια κοπέλα και μου λέει ‘πες μου πώς μεγάλωσες;’. ‘Σαν όλους μεγάλωσα, όπως όλοι’. Λέει ‘πες μου όμως μια μνήμη με τον πατέρα σου όταν ήσουν μικρός’.
Λέω, είχαμε πάει στην Πάτρα, είχαμε κάνει αυτό, είχαμε πάει στην Κόρινθο… ‘όχι’, λέει, ‘οι δυο σας, οι δυο σας μαζί’. ‘Δεν έχω καλή μνήμη’. Αλλά μετά λέω, είναι δυνατό να μην θυμάμαι με τον πατέρα μου τίποτα κάτω από τα 12 και πήρα τον Αντρίκο που ήταν στην Αμερική. ‘Αντρίκο θυμάσαι με τον πατέρα να είσαι μόνος σου μέχρι τα 13;’. ‘Θυμάμαι στον Καναδά μια φορά τον φώναξα και μου πέταξε μια μπάλα του μπέιζμπολ και μετά γύρισε στο γραφείο. Ήταν η μεγάλη στιγμή!’».
Με το τέλος των αφηγήσεων από τους Γιώργο και Νίκο Παπανδρέου ο κόσμος χειροκρότησε θερμά και φώναξε γι’ ακόμη μία φορά ρυθμικά το επώνυμό τους. Ο Γ. Παπανδρέου τιμήθηκε επίσης από την τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ για την πολιτική του συνεισφορά με μία χρυσή πλακέτα κι ένα δενδρύλλιο ελιάς.
