Όταν στο Μαξίμου αρχίζουν τα μαθήματα… σεμνότητας
Κάτι δεν πηγαίνει και τόσο καλά στο κυβερνητικό στρατόπεδο όταν η συζήτηση παύει να αφορά μόνο την αντιπολίτευση και αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από τη συμπεριφορά των ίδιων των υπουργών. Η Ντόρα Μπακογιάννη μίλησε για υπουργούς που πρέπει να «ξεκαβαλικέψουν», ο Κώστας Μπακογιάννης σχολίασε πως «ο κόσμος το έχει τούμπανο» και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφτασε στο Υπουργικό Συμβούλιο να ζητήσει από τα κυβερνητικά στελέχη μετρημένο, ενιαίο και ακριβή λόγο.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στις λέξεις. Βρίσκεται στο γεγονός ότι η συζήτηση περί αλαζονείας δεν προέρχεται πλέον αποκλειστικά από την αντιπολίτευση. Έχει περάσει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και εκφράζεται δημοσίως από πρόσωπα που δύσκολα μπορεί κανείς να κατηγορήσει για αντιπολιτευτική διάθεση.
Και όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός αισθάνεται την ανάγκη να υπενθυμίσει στους υπουργούς του πώς πρέπει να μιλούν, τότε προφανώς κάποιο πολιτικό μήνυμα έχει προηγηθεί. Η πολιτική φθορά παράγει νεύρα και τα νεύρα εσωκομματικές συγκρούσεις.
Και πάνω από τη ΝΔ πλανάται η σκιά Σαμαρά
Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο επειδή οι εσωκομματικές τριβές εμφανίζονται σε μια περίοδο κατά την οποία παραμένει στον δημόσιο διάλογο το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.
Εδώ χρειάζονται αριθμοί και όχι χρησμοί. Σε πρόσφατη μέτρηση της MRB, σε υποθετικό σενάριο καθόδου κόμματος Σαμαρά, η Νέα Δημοκρατία καταγράφεται στο 22%, ενώ χωρίς αυτό το σενάριο η εκτίμηση ψήφου της βρίσκεται στο 29%. Δεν πρόκειται για πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος ούτε, φυσικά, για δεδομένη ίδρυση νέου κόμματος. Είναι ένα δημοσκοπικό εύρημα που δείχνει πώς μεταβάλλεται η καταγραφή της ΝΔ μέσα σε αυτό το συγκεκριμένο υποθετικό σενάριο.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το πολιτικό πρόβλημα για το Μαξίμου: από τη μία οι δημόσιες συστάσεις προς υπουργούς να προσέχουν τη συμπεριφορά τους και από την άλλη ένα υποθετικό σενάριο Σαμαρά που μεταβάλλει αισθητά τη δημοσκοπική εικόνα της ΝΔ.
Με άλλα λόγια, πριν αρχίσει η κυβέρνηση να αναζητεί πάλι ποιος φταίει για την εικόνα της, ίσως αξίζει να κοιτάξει λίγο πιο κοντά. Μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Έρχεται ο Ρούμπιο – Να στρώσουμε και κόκκινο χαλί στον «έπαρχο»;
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου, ενώ την επομένη, 7 Οκτωβρίου, προγραμματίζεται ο 6ος Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας–ΗΠΑ, με την αμυντική συνεργασία, την περιφερειακή ασφάλεια και την ενέργεια μεταξύ των βασικών θεμάτων της ατζέντας.
Η επίσκεψη πραγματοποιείται, ωστόσο, στον απόηχο ενός ιδιαίτερα σοβαρού δημοσιεύματος της Wall Street Journal για την Αμερικανίδα πρέσβειρα στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Σύμφωνα με την εφημερίδα, σε συνομιλία της με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, η Γκίλφοϊλ φέρεται να είπε, αναφερόμενη σε πολιτικές εξελίξεις στη Ρουμανία: «We can do this to any country we want. We can do it here too» – «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε κι εδώ».
Η δημοσιογραφική ακρίβεια εδώ είναι απαραίτητη. Πρόκειται για φράση που αποδίδει στην πρέσβειρα η WSJ και όχι για δημόσια δήλωσή της ή καταγεγραμμένη συνομιλία. Επιπλέον, ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ αμφισβήτησε την περιγραφή της συνομιλίας από την εφημερίδα.
Υπήρξε πλέον και επίσημη κυβερνητική αντίδραση. Ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι «δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα απειλής κατά της ελληνικής κυβέρνησης». Η τοποθέτηση αυτή πρέπει ασφαλώς να καταγράφεται. Παραμένει, όμως, μια ουσιώδης εκκρεμότητα: η κυβέρνηση δεν επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε ρητώς ότι ειπώθηκε η συγκεκριμένη φράση που αποδίδει η WSJ στην Αμερικανίδα πρέσβειρα.
Αυτό είναι και το πολιτικό βάρος της υπόθεσης ενόψει της επίσκεψης Ρούμπιο. Όχι μια εύκολη αντι-αμερικανική ρητορική, αλλά το αυτονόητο αίτημα μιας ισότιμης συμμαχικής σχέσης: καθαρές κουβέντες, αμοιβαίος σεβασμός και καμία σκιά ως προς την κυριαρχία μιας χώρας.
Τι να γράψουμε λοιπόν, με την απαραίτητη δόση σαρκασμού; Καλώς τον «έπαρχο Ρούμπιο»;
Δεν χρειάζονται ούτε δουλοπρέπεια ούτε κορώνες.
Στις 6 και 7 Οκτωβρίου θα υπάρξουν χειραψίες, φωτογραφίες και δηλώσεις για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ. Καλώς. Η στρατηγική σχέση, όμως, αποκτά πραγματική αξία όταν στηρίζεται στην ισοτιμία, στη θεσμική καθαρότητα και στον αμοιβαίο σεβασμό.
Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με δελτία Τύπου
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση επιχειρεί να απαντήσει στην οικονομική πίεση με νέα μέτρα για το ιδιωτικό χρέος, τις ρυθμίσεις και το ενεργειακό κόστος. Το πρόβλημα, όμως, παραμένει πεισματικά έξω από τις κυβερνητικές παρουσιάσεις: είναι η πραγματική επιβάρυνση που αντιμετωπίζουν καθημερινά νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή έχει επισημάνει την ανάγκη στοχευμένων παρεμβάσεων απέναντι στις ενεργειακές πιέσεις. Επομένως, η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στο πόσα μέτρα ανακοινώθηκαν. Το ζήτημα είναι πόσο αποτελεσματικά φτάνουν εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη.
Γιατί ο πολίτης δεν πληρώνει τον λογαριασμό του με κυβερνητικές παρουσιάσεις. Τον πληρώνει με ευρώ.
Κάσος: Οι δηλώσεις Συρίγου άνοιξαν νέο μέτωπο
Μια ακόμη συζήτηση άνοιξε μετά τις τοποθετήσεις του Άγγελου Συρίγου για όσα συνέβησαν στην Κάσο το 2024. Το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ περί «υποχώρησης» εκθέτουν την κυβερνητική εκδοχή για τα γεγονότα.
Εδώ ο «Απαράδεκτος» δεν πρόκειται να βαφτίσει έναν κομματικό ισχυρισμό αποδεδειγμένο γεγονός. Όταν, όμως, ένα στέλεχος της κυβερνητικής πλειοψηφίας χρησιμοποιεί μια τόσο βαριά πολιτικά διατύπωση για ζήτημα εξωτερικής πολιτικής και κυριαρχικών δικαιωμάτων, δημιουργείται εύλογα ανάγκη για σαφή αποτύπωση των γεγονότων και της επίσημης κυβερνητικής θέσης.
Στα εθνικά ζητήματα οι λέξεις έχουν βάρος. Και μερικές φορές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο όταν προέρχονται από το εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης.
Και στην Αθήνα; Η καθημερινότητα κρίνεται στον δρόμο
Υπάρχει, πάντως, και μια διαφορετική πολιτική πραγματικότητα, αυτή που δεν μετριέται μόνο στις τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις αλλά στους δρόμους και στις γειτονιές.
Η Αθήνα εξακολουθεί να έχει προβλήματα – και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο δεν βοηθά ούτε την πόλη ούτε τη δημοτική αρχή. Υπάρχουν όμως συγκεκριμένα στοιχεία που δείχνουν ότι στον τομέα της καθαριότητας γίνεται συστηματική δουλειά.
Τα σχετικά αιτήματα προς τον Δήμο έχουν καταγραφεί μειωμένα κατά 29%, ενώ η δημοτική αρχή έχει ενισχύσει τον στόλο καθαριότητας με 20 μικρά απορριμματοφόρα, σχεδιασμένα ώστε να επιχειρούν και σε στενούς δρόμους και να συνδράμουν στη συλλογή ογκωδών αντικειμένων. Παράλληλα, μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 πραγματοποιήθηκαν 417 δράσεις anti-graffiti στις επτά Δημοτικές Κοινότητες.
Δεν σημαίνουν όλα αυτά ότι η Αθήνα έγινε ξαφνικά μια πόλη χωρίς σκουπίδια, γκράφιτι ή προβλήματα καθημερινότητας. Σημαίνουν όμως κάτι πολύ συγκεκριμένο: υπάρχουν μετρήσιμες παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής στον συγκεκριμένο τομέα και αυτές κρίνονται καθημερινά από το αποτέλεσμά τους.
Η εικόνα μιας καθαρότερης Αθήνας δεν χρειάζεται να κατασκευαστεί στο Instagram. Πρέπει να αποδεικνύεται κάθε πρωί στο πεζοδρόμιο, στην πλατεία, στη γειτονιά. Εκεί ακριβώς κρίνεται καθημερινά και η δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα.
Ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει την καθαριότητα «μάχη διαρκείας». Και αυτή είναι ίσως η ακριβέστερη περιγραφή: καμία θριαμβολογία και κανένας ισχυρισμός ότι λύθηκαν όλα. Μια πόλη με μεγάλες απαιτήσεις και μια δημοτική αρχή που θα κριθεί από το εάν οι παρεμβάσεις της συνεχίσουν να αποτυπώνονται στην καθημερινότητα της Αθήνας.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Σχόλια (0)