Ο Ράμμος άσκησε έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς, καταγγέλλοντας φαινόμενα εκτεταμένης διαφθοράς και αυταρχισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Σχολιάζοντας την άρνηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, να ανασύρει τον φάκελο των υποκλοπών, τόνισε πως πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου, προσθέτοντας: «Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τέτοιου είδους παρέμβαση. Η τάση για αυταρχική διακυβέρνηση στη χώρα είναι εμφανής».
Επιπλέον, υπογράμμισε ότι «βλέπουμε γενικευμένη διαφθορά και ακόμη κορυφαίο υπουργό της κυβέρνησης να λέει ότι “η πολιτική είναι ρουσφέτι”», αναφερόμενος στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και στην αντιμετώπιση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας από την πλευρά της κυβέρνησης, παρά το γεγονός ότι «έχει τεκμηριωθεί πρωτοφανής έκτασης σκάνδαλο διασπάθισης δημόσιου χρήματος».
Προειδοποίησε για τον κίνδυνο να χάσουν οι πολίτες την εμπιστοσύνη τους στη Δημοκρατία, ενώ επέκρινε τις επιθέσεις στελεχών της κυβέρνησης κατά της Λάουρα Κοβέσι. Υποστήριξε ανοιχτά ότι «η δικαστική εξουσία και η απονομή της Δικαιοσύνης τελευταία έχει δημιουργήσει μία εικόνα προς την κοινωνία και προς τον νομικό κόσμο, ότι δεν ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη των υποθέσεων, όταν αυτές αγγίζουν ισχυρά πρόσωπα, ανθρώπους της πολιτικής εξουσίας…», διευκρινίζοντας πως αναφέρεται στις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την τραγωδία των Τεμπών.
Παράλληλα, επέρριψε ευθύνες στη Βουλή, σημειώνοντας πως «ασκεί ποινικά καθήκοντα… και αρνείται να προχωρήσει σε βάθος και χρησιμοποιεί εργαλειακά τις διατάξεις του Συντάγματος», με αιχμή το άρθρο 86. Σύμφωνα με τον ίδιο, «κυριαρχεί η εικόνα ότι οι ημέτεροι προστατεύονται».
Ακόμα, στάθηκε ιδιαίτερα στις πράξεις των προκατόχων εισαγγελέων (Ντογιάκου, Αδειλίνη, Ζήση), εκτιμώντας όμως ως «τη χειρότερη την περίπτωση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, που είχε μπροστά του μία τεκμηριωμένη απόφαση και αρνήθηκε να διερευνήσει».
Ο πρώην επικεφαλής της ΑΔΑΕ αναφέρθηκε επίσης στην άνοδο του ακροδεξιού λόγου, επισημαίνοντας: «Βλέπουμε επίσης έναν αντιθεσμικό και ακροδεξιό λόγο, απαξίωσης των θεσμών της δημοκρατίας, των κατακτήσεων του κράτους δικαίου, μια εχθροπάθεια κατά των αντιθέτων, έναν ξενόφοβο λόγο, συχνά σεξιστικό και περιφρονητικό σε βάρος μεταναστών και αδυνάτων. Υπάρχει η λογική ότι όποιος είναι διαφορετικός δεν έχει θέση στην κοινωνία».
Τέλος, κατήγγειλε τις παράνομες επαναπροωθήσεις, τονίζοντας πως «η αξία του ανθρώπου έχει σταματήσει στα σύνορα της Ελλάδας».
