Ντέρμπι για τη δεύτερη θέση καταγράφει η νέα δημοσκόπηση της Interview για την POLITIC, με την ΕΛ.ΑΣ. στο 14% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,7%, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ευρύ και καθαρό προβάδισμα με 26,9%.
Μάχη για τη δεύτερη θέση: ΕΛ.ΑΣ. και ΠΑΣΟΚ σε απόσταση 1,3 μονάδας
Η μεταξύ τους διαφορά περιορίζεται στη 1,3 μονάδα, καθώς το ΠΑΣΟΚ ενισχύεται κατά 2,7 μονάδες σε σχέση με τον Αύγουστο, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική ανόδου του. Στην τρίτη και τέταρτη θέση ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 7,9% και το ΚΚΕ με 6%, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού βρίσκεται στο 4% και η Φωνή Λογικής στο 3,5%.
Πιο χαμηλά στην πρόθεση ψήφου συναντάμε το ΜέΡΑ25 με 3%, την Πλεύση Ελευθερίας με 2,7% και τον ΣΥΡΙΖΑ με 2%, ο οποίος συνεχίζει την πτωτική του πορεία. Ακόμη χαμηλότερα βρίσκονται οι Δημοκράτες με 1,3%, η Νίκη με 0,6% και η Νέα Αριστερά με 0,3%. Στο 6% βρίσκεται η επιλογή «άλλο κόμμα», ενώ οι αναποφάσιστοι διαμορφώνονται στο 9,1%, ποσοστό που αφήνει περιθώρια μεταβολών στην τελική εικόνα.
Μητσοτάκης πρώτος στην εμπιστοσύνη για τη διακυβέρνηση – Υψηλότερη η προσωπική επίδοση Τσίπρα από την ΕΛ.ΑΣ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει πρώτος στην εμπιστοσύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας με 30,9%, ενώ δεύτερος εμφανίζεται ο «κανένας» με 18,9%, γεγονός που αποτυπώνει τη διάχυτη δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας με 15,7%, ο οποίος καταγράφει προσωπική επίδοση υψηλότερη κατά 1,7 μονάδες από το 14% της ΕΛ.ΑΣ. στην πρόθεση ψήφου, στοιχείο που εγείρει ερωτήματα για την εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων του.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ακολουθεί με 10,1%, ενώ πιο χαμηλά βρίσκονται ο Κυριάκος Βελόπουλος με 5,2%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 4,6%, η Μαρία Καρυστιανού με 3,7%, ο Γιάνης Βαρουφάκης με 3,4%, η Αφροδίτη Λατινοπούλου με 2,5% και η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 2,3%.
Θετική ψήφος έναντι αποδοκιμασίας: Το 64% ψηφίζει με κριτήριο το «ποιον θέλει»
Σαφές προβάδισμα καταγράφει η θετική ψήφος έναντι της ψήφου αποδοκιμασίας. Το 64% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θα προσέλθει στις επόμενες εκλογές με κριτήριο ποιον θέλει να αναλάβει, ενώ το 25% θα ψηφίσει με κριτήριο ποιον θέλει να φύγει. Το 11% απαντά «άλλο». Για την πλειονότητα, επομένως, η εκλογική επιλογή συνδέεται περισσότερο με το ποιος μπορεί να αποτελέσει την επόμενη λύση διακυβέρνησης παρά με την αποδοκιμασία του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού.
«Τεστ ρεαλισμού»: Μόνο η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για 13ο μισθό και 13η σύνταξη πείθει τους πολίτες
Στο «τεστ ρεαλισμού» των πολιτών μπαίνουν οι προτάσεις που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη συζήτηση στη φετινή ΔΕΘ. Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για σταδιακή επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη αποδοχή, καθώς το 57% τη θεωρεί μέτρο που μπορεί να εφαρμοστεί, έναντι 39% που τη χαρακτηρίζει επικοινωνιακό σύνθημα.
Αντίθετα, ο αποταμιευτικός «κουμπαράς για τη νέα γενιά» κρίνεται εφαρμόσιμος από το 34% και επικοινωνιακός από το 63%, ενώ η πρόταση για ετήσια «πατριωτική εισφορά» 1% στη μεγάλη περιουσία συγκεντρώνει ακόμη μεγαλύτερη επιφύλαξη, με το 27% να τη θεωρεί εφαρμόσιμη και το 70% επικοινωνιακό σύνθημα.
Μετακινήσεις στελεχών: Το 67% βλέπει προσωπικό πολιτικό όφελος
Ιδιαίτερα επιφυλακτικοί εμφανίζονται οι πολίτες απέναντι στις μετακινήσεις βουλευτών και στελεχών από κόμμα σε κόμμα, καθώς η πλειονότητα τις συνδέει περισσότερο με προσωπικές στρατηγικές παρά με πολιτικές συγκλίσεις. Το 67% εκτιμά ότι αυτές γίνονται κυρίως για προσωπικό πολιτικό όφελος, ενώ ένα επιπλέον 27% θεωρεί ότι υποβαθμίζουν την αξιοπιστία της πολιτικής. Αντίθετα, μόλις το 3% πιστεύει ότι ενισχύουν τις συνεργασίες και άλλο 3% ότι δημιουργούν σύγχυση στους ψηφοφόρους.
«Ιταλοποίηση»: Το 47% βλέπει κίνδυνο, το 40% ευκαιρία για συνεργασίες
Η προοπτική ενός κατακερματισμένου πολιτικού σκηνικού προκαλεί περισσότερη ανησυχία παρά προσδοκία για συναινέσεις. Το 47% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι μια ενδεχόμενη «ιταλοποίηση» της πολιτικής ζωής, με περισσότερα κόμματα και δυσκολότερο σχηματισμό σταθερών κυβερνήσεων, θα αποτελούσε κίνδυνο για την πολιτική σταθερότητα. Την ίδια στιγμή, ένα σημαντικό 40% βλέπει στο ίδιο ενδεχόμενο ευκαιρία για συνεργασίες, γεγονός που καταδεικνύει τη βαθιά διχογνωμία στην κοινωνία για το μέλλον του πολιτικού συστήματος.
