Ο Γιαννίτσης είπε αλήθειες και το «Μαξίμου Α.Ε.» πόνεσε… πολύ
Φαίνεται πως ο Τάσος Γιαννίτσης πάτησε εκεί που πονάει. Η δήλωσή του ότι σήμερα υπάρχει «200 φορές μεγαλύτερη διαφθορά από την εποχή Τσοχατζόπουλου» προκάλεσε την αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου, που έσπευσε να μιλήσει για «ατυχή σύγκριση». Μόνο που ο Γιαννίτσης δεν είναι περαστικός από την πολιτική ζωή ούτε άνθρωπος που γνώρισε χθες το κράτος και τις παθογένειές του. Υπήρξε υπουργός, έχει μακρά θεσμική διαδρομή και γνωρίζει από πρώτο χέρι πώς λειτουργεί η δημόσια διοίκηση και η πολιτική εξουσία. Το «200 φορές» είναι ασφαλώς δική του αποτίμηση και απαιτεί τη δική του τεκμηρίωση. Αυτό, όμως, δεν εξαφανίζει την ουσία όσων είπε για διαφθορά, πελατειακές πρακτικές και τρόπο άσκησης της εξουσίας.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον: το «Μαξίμου Α.Ε.» πόνεσε… πολύ. Διότι αντί η συζήτηση να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην ουσία όσων έθεσε ο πρώην υπουργός, η κυβερνητική αντίδραση στάθηκε αμέσως στην «ατυχή σύγκριση». Ο Γιαννίτσης, πάντως, άνοιξε μια κουβέντα που δεν κλείνει με μια ανακοίνωση: τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια με τη διαφάνεια, τους θεσμούς και τη λειτουργία του κράτους; Και από την ταχύτητα της αντίδρασης, ένα τουλάχιστον έγινε σαφές: η παρέμβασή του ακούστηκε πολύ δυνατά εκεί όπου έπρεπε.
AthensWay: Θετική εκκίνηση από την πρώτη ημέρα
Η πρώτη ημέρα λειτουργίας του AthensWay έστειλε ένα ενδιαφέρον μήνυμα από την Αθήνα: όταν οι ψηφιακές υπηρεσίες είναι απλές, πρακτικές και λύνουν καθημερινά προβλήματα, οι πολίτες τις χρησιμοποιούν. Μέσω της εφαρμογής ενεργοποιήθηκαν 4.498 εισιτήρια στάθμευσης, ενώ καταγράφηκαν και 2.226 φορτίσεις ηλεκτρονικών πορτοφολιών. Καθόλου άσχημα για πρεμιέρα.
Στη Δημοτική Αρχή του Χάρη Δούκα τα πρώτα στοιχεία αξιολογούνται θετικά, χωρίς πανηγυρισμούς. Και σωστά. Μια ψηφιακή υπηρεσία δεν κρίνεται από το δελτίο Τύπου της πρώτης ημέρας, αλλά από το αν θα λειτουργεί σωστά την εκατοστή. Η εκκίνηση, πάντως, δείχνει ότι η Αθήνα μπορεί να αλλάζει βήμα βήμα, με περισσότερη ταχύτητα και λιγότερη ταλαιπωρία για κατοίκους, εργαζομένους και επισκέπτες. Αυτή είναι άλλωστε η ψηφιοποίηση που έχει νόημα: εκείνη που καταλαβαίνει ο πολίτης στην καθημερινότητά του.
Σδούκου – Φαραντούρης: Όταν το πάνελ γίνεται ρινγκ
Η Αλεξάνδρα Σδούκου και ο Νικόλας Φαραντούρης κατάφεραν να μετατρέψουν ένα τηλεοπτικό πάνελ σε προσωπικό ρινγκ. Η κ. Σδούκου χαρακτήρισε σεξιστική και υποτιμητική την αναφορά του ευρωβουλευτή ότι εκείνη «χαριεντιζόταν με υπουργούς» και ζήτησε την αποπομπή του, ενώ ο ίδιος υποστήριξε ότι είχε προηγηθεί προσωπική επίθεση εναντίον του. Η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί και πρέπει να είναι σκληρή. Οι προσωπικές επιθέσεις, όμως, δεν κάνουν κανέναν σοφότερο.
Λίγη ψυχραιμία, λοιπόν, δεν θα έβλαπτε κανέναν. Οι πολίτες περιμένουν επιχειρήματα, θέσεις και απαντήσεις στα προβλήματά τους, όχι διαγωνισμό για το ποιος θα φωνάξει περισσότερο. Γιατί, αν το πολιτικό παιχνίδι μεταφερθεί οριστικά σε αυτό το γήπεδο, υπάρχουν και τα παιδιά με τα μαύρα που ξέρουν και να φωνάζουν και να πετάνε νερά στα τηλεοπτικά πάνελ. Και, πιστέψτε μας, σε αυτό το επίπεδο είναι πολύ πιο έμπειροι. Προσοχή λοιπόν, γιατί στο τέλος θα τους χαρίσετε και το γήπεδο.
Το 67% ζητά αλλαγή – Αλλά ποιος θα την εκφράσει;
Η τελευταία δημοσκόπηση της Alco έχει ένα στοιχείο που δύσκολα περνά απαρατήρητο: 67% των πολιτών δηλώνει ότι επιθυμεί αλλαγή διακυβέρνησης. Την ίδια στιγμή, στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη με 24,3%, η ΕΛΑΣ ακολουθεί με 14,4% και το ΠΑΣΟΚ καταγράφεται στο 11,1%.
Κάπως έτσι αποτυπώνεται το σημερινό πολιτικό παράδοξο. Υπάρχει ισχυρό κοινωνικό αίτημα για πολιτική αλλαγή, αλλά ακόμη δεν έχει συγκεντρωθεί γύρω από έναν συγκεκριμένο αντιπολιτευτικό φορέα. Η κυβέρνηση βλέπει μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία να ζητά διαφορετική διακυβέρνηση και η αντιπολίτευση βλέπει την ίδια πλειοψηφία να μην της δίνει ακόμη λευκή επιταγή. Εκεί βρίσκεται όλο το παιχνίδι της επόμενης περιόδου.
Η ΕΛΑΣ βάζει μπροστά τις μηχανές
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα περνά πλέον από την τηλεοπτική και δημοσκοπική παρουσία στην οργανωτική συγκρότηση. Με 596 πρόσωπα σε 59 Συντονιστικές Επιτροπές σε όλη τη χώρα και με σχεδιασμό περιοδειών, η προεκλογική περίοδος μοιάζει να έχει ξεκινήσει πολύ πριν ακουστεί επισήμως το καμπανάκι.
Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί άλλο τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και άλλο να αποκτήσεις οργάνωση μέσα στην κοινωνία. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο αν η κινητικότητα αυτή θα μετατραπεί σε πραγματική κοινωνική δυναμική ή θα παραμείνει στους καταλόγους στελεχών και στα δελτία Τύπου. Τα 596 ονόματα είναι η αρχή. Η κάλπη, όταν έρθει, δεν μετρά ονόματα επιτροπών αλλά ψήφους.
Η Ακροδεξιά ψάχνει πάλι πόρτα για τη Βουλή
Ο ανεξάρτητος βουλευτής και πρώην βουλευτής των Σπαρτιατών Γιώργος Μανούσος ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής ότι εκπροσωπεί τη «Συμμαχία Ελλήνων», λίγες ώρες μετά τη δημόσια στήριξη του νέου σχηματισμού από τον Ηλία Κασιδιάρη. Και κάπου εδώ τα πράγματα παύουν να είναι απλό κοινοβουλευτικό παρασκήνιο.
Η Χρυσή Αυγή έχει κριθεί δικαστικά ως εγκληματική οργάνωση και οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα προσώπων που συνδέονται με αυτό το πολιτικό περιβάλλον πρέπει να αντιμετωπίζεται με απόλυτη θεσμική εγρήγορση και εφαρμογή του νόμου. Τα ονόματα, τα λογότυπα και οι κομματικές βιτρίνες μπορεί να αλλάζουν. Η Δημοκρατία, όμως, έχει και μνήμη και θεσμούς. Και οφείλει να τους χρησιμοποιεί.
Μητσοτάκης στη Nvidia – Ψυχραιμία στις αγορές
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε τη Nvidia και τη Sequoia Capital στην Καλιφόρνια, με αντικείμενο επενδύσεις, τεχνητή νοημοσύνη και ψηφιακές υποδομές. Όλα καλά, όλα σύγχρονα και όλα Silicon Valley.
Μόνο μία παράκληση έχουμε: ας αφήσουμε στην άκρη τη γνωστή διαδικτυακή μυθολογία περί «γκαντεμιάς» του πρωθυπουργού, γιατί οι άνθρωποι στη Nvidia δεν μας φταίνε σε τίποτα. Άλλωστε, στη Silicon Valley πας για να προσελκύσεις επενδύσεις. Όχι για να αρχίσουν οι traders να κοιτάζουν νευρικά το κουμπί «sell».
Γερμανία: Η AfD μεγαλώνει και το καμπανάκι χτυπά δυνατά
Στη Γερμανία η AfD συνεχίζει να ενισχύει την παρουσία της, την ώρα που το CDU του Φρίντριχ Μερτς δέχεται ισχυρές πιέσεις και καταγράφει απώλειες σε περιφερειακό επίπεδο. Σε πρόσφατη πανεθνική μέτρηση της Insa, η AfD καταγράφηκε στο 29%, έναντι 20% για CDU/CSU.
Το ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι βαθύτερο από ένα δημοσκοπικό ποσοστό. Η ενίσχυση της ριζοσπαστικής Δεξιάς μεταβάλλει τους πολιτικούς συσχετισμούς και πιέζει τα παραδοσιακά κόμματα να κινηθούν προς τη δική της ατζέντα. Η γερμανική περίπτωση είναι πλέον ένα ακόμη πεδίο στο οποίο θα φανεί πώς θα απαντήσουν τα δημοκρατικά κόμματα στην αυξανόμενη επιρροή της AfD.
Το τηλέφωνο του πρωθυπουργού κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο και… δεν τρέχει τίποτα;
Το ρεπορτάζ της Νίκης Λυμπεράκη στο «Βήμα» αποκάλυψε ότι στοιχεία επικοινωνίας του πρωθυπουργού και άλλων υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων εμφανίζονται σε πλατφόρμες εμπορίας δεδομένων. Η εξήγηση που δόθηκε από την πλευρά της κυβερνοασφάλειας είναι ότι πρόκειται για παλαιότερα, δημόσια διαθέσιμα στοιχεία και όχι για αποτέλεσμα κυβερνοεπίθεσης.
Ωραία. Αλλά το «δεν ήταν απόρρητο» δεν σημαίνει «όλα επιτρέπονται». Αν εταιρείες μπορούν να συλλέγουν, να συνδυάζουν και να εμπορεύονται προσωπικά δεδομένα πολιτών και κρατικών αξιωματούχων, τότε υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ερώτημα για το ποιος ελέγχει αυτή την αγορά. Και όταν ανάμεσα στα δεδομένα βρίσκονται στοιχεία ανθρώπων που κατέχουν κρίσιμες κρατικές θέσεις, η υπόθεση αφορά πλέον όχι μόνο την ιδιωτικότητα, αλλά και την ασφάλεια.
ΕΔΣΝΑ: Τις «τρύπες» ποιος τις πληρώνει; Εμείς
Το υπουργείο Εσωτερικών κατευθύνει 20 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό στον ΕΔΣΝΑ, προκειμένου να καλυφθούν εκκρεμείς και ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς τους δήμους της Αττικής. Με απλά λόγια, δημόσιο χρήμα επιστρατεύεται για να κλείσει μια μεγάλη οικονομική εκκρεμότητα.
Και εδώ χρειάζεται ολόκληρη η εικόνα. Πώς δημιουργήθηκαν αυτές οι οφειλές, σε ποιες περιόδους, με ποιες αποφάσεις και ποιος είχε την ευθύνη; Διότι η χρηματοδότηση μπορεί να είναι απαραίτητη για να πληρωθούν οι δήμοι, αλλά δεν υποκαθιστά τον έλεγχο. Όταν ο φορολογούμενος καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό, δικαιούται τουλάχιστον να γνωρίζει ποιος τον δημιούργησε. Αλλιώς η περίφημη «εξυγίανση» κινδυνεύει να γίνει απλώς μια ωραία λέξη για τη μεταφορά της ζημιάς στο Δημόσιο.
MedWatch: Όπου απέτυχε η πολιτική νοημοσύνη, επιστρατεύεται η τεχνητή
Και αφού ο έλεγχος του παραϊατρικού χώρου αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση, εμφανίζεται τώρα το MedWatch. Η ιδέα, μάλιστα, είναι σωστή: μια έξυπνη πλατφόρμα που θα διασταυρώνει άδειες, ειδικότητες, διαφημίσεις και διαδικτυακές αναρτήσεις, ώστε να εντοπίζει ύποπτες περιπτώσεις.
Υπάρχει μόνο μια μικρή λεπτομέρεια: η τεχνητή νοημοσύνη θα χτυπά το καμπανάκι, αλλά άνθρωποι θα αποφασίζουν τι γίνεται μετά. Και εκεί αρχίζει η πραγματική δοκιμασία. Θα υπάρχουν ανεξάρτητοι έλεγχοι; Θα υπάρχουν συγκεκριμένα πρωτόκολλα; Θα γνωρίζουμε τι απέγιναν οι υποθέσεις που εντόπισε το σύστημα; Γιατί καλή είναι η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά αν στο τέλος η ανθρώπινη διοίκηση μπορεί να αφήνει μια υπόθεση στο συρτάρι, ο εξυπνότερος αλγόριθμος του κόσμου καταλήγει απλώς να παράγει ειδοποιήσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι αν το σύστημα θα βρίσκει τους παραβάτες. Είναι αν οι αρμόδιοι θα ελέγχουν με τον ίδιο τρόπο όλους όσοι επισημαίνονται. Εκεί θα κριθεί το MedWatch. Όλα τα υπόλοιπα είναι τεχνολογία.
