Η εσωκομματική αντιπαράθεση στον ΣΥΡΙΖΑ προσλαμβάνει πλέον διαστάσεις ανοιχτής αμφισβήτησης της ηγεσίας του Σωκράτη Φάμελλου, καθώς η εσωκομματική μειοψηφία κλιμακώνει συντονισμένα την πίεση με σαφή στόχο να ανατρέψει τις ισορροπίες.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η πολιτική ασάφεια γύρω από την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής της 6ης Ιουνίου, με την ηγετική ομάδα να κατηγορείται για εγκλωβισμό σε μια παθητική στάση αναμονής, η οποία στερεί από το κόμμα την πολιτική του αυτονομία.
Η πλευρά της μειοψηφίας, με επικεφαλής τους Παύλο Πολάκη, Νίκο Παππά και Ρένα Δούρου, αναδεικνύει τα στρατηγικά αδιέξοδα της τρέχουσας γραμμής.
Το βασικό ερώτημα που τίθεται μετ’ επιτάσεως είναι αν η απόφαση του οργάνου οδηγεί de facto σε μια άνευ όρων παράδοση στην ΕΛ.Α.Σ., με τον κίνδυνο ο ΣΥΡΙΖΑ να μην κατεβάσει καν αυτόνομο ψηφοδέλτιο στις επόμενες εκλογές, ακόμη και αν εισπράξει μια οριστική άρνηση συνεργασίας.
Η εμμονή της ηγεσίας να εξαρτά τις κινήσεις της από μια ενδεχόμενη δημόσια τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα ερμηνεύεται από τους επικριτές της ως έλλειμμα ηγετικής πρωτοβουλίας και ως μια επιλογή που μετατρέπει τον ΣΥΡΙΖΑ σε παρατηρητή των εξελίξεων.
Η αμφισβήτηση των υφιστάμενων συσχετισμών λαμβάνει πρακτική μορφή μέσω της συγκέντρωσης υπογραφών για την έκτακτη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής.
Με βάση το καταστατικό, απαιτείται το ένα τέταρτο των μελών, δηλαδή τουλάχιστον 70 υπογραφές, αριθμός που σύμφωνα με πληροφορίες έχει ήδη καλυφθεί.
Η καθυστέρηση στην κατάθεσή τους δεν οφείλεται σε αδυναμία, αλλά σε στρατηγική τακτική, καθώς στελέχη της μειοψηφίας εκτιμούν ότι η φθορά του Σωκράτη Φάμελλου θα ενταθεί το επόμενο διάστημα, γεγονός που θα αποδυναμώσει περαιτέρω τη θέση του.
Ακόμα και στελέχη που κινούνται στο ενδιάμεσο έδαφος εκφράζουν πλέον έντονο προβληματισμό, διαπιστώνοντας ότι η πλειοψηφία της 6ης Ιουνίου δεν είναι ούτε συμπαγής ούτε μόνιμη. Οι πρόσφατες αποχωρήσεις και το ενδεχόμενο μαζικής αποχής μελών που προσανατολίζονται προς την ΕΛ.Α.Σ. δημιουργούν ένα σκηνικό αποδόμησης για την ηγετική ομάδα. Στο πλαίσιο αυτό, η δημόσια αναφορά του Νίκου Παππά ότι οι πλειοψηφίες είναι δυναμικά φαινόμενα που αλλάζουν, λειτούργησε ως σαφής προειδοποίηση προς τον ένοικο της Κουμουνδούρου.
Από την πλευρά της, η ηγεσία επιχειρεί να υποβαθμίσει τις διεργασίες, αμφισβητώντας τον αριθμό των υπογραφών και επιμένοντας ότι μια νέα συνεδρίαση δεν θα μετέβαλλε το αποτέλεσμα. Ωστόσο, η απουσία εναλλακτικού σχεδιασμού (Plan B) σε περίπτωση ναυγίου των συνομιλιών, σε συνδυασμό με την παραδοχή του Σωκράτη Φάμελλου ότι δεν υπάρχει καν δίαυλος επικοινωνίας με την ΕΛ.Α.Σ., ενισχύει την εικόνα ενός κόμματος σε πολιτικό μετέωρο. Η πρόσφατη δήλωσή του με την οποία ζητά πολιτικές εξελίξεις νωρίτερα από τη ΔΕΘ ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια φυγής προς τα εμπρός, η οποία όμως δεν καταφέρνει να κρύψει την εσωτερική πίεση και την αμφισβήτηση που δέχεται για τους χειρισμούς του στο θέμα της πολιτικής επιβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
