Αρχικά η Κυβέρνηση εμποδίζει το έργο του Δήμαρχου της Αθήνας, τον επικρίνουν με συντονισμένες επιχειρήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα και μόλις τελειώσουν τα έργα, εμφανίζονται για να τα καρπωθούν και να βγάλουν φωτογραφίες.
Για παράδειγμα, μέλη της Κυβέρνησης σπεύδουν να επιθεωρήσουν το έργο της διπλής ανάπλασης του Ελαιώνα όπου ο Αντιπροέδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, τον προηγούμενο Φεβρουάριο, ο Σταύρος Παπασταύρου, τον προηγούμενο Οκτώβριο αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός που επισκέφθηκε το εργοστάσιο λίγες ώρες προτού εκπνεύσει το 2025
Η εικόνα των Κυβερνητικών να συνωστίοζονται στον Ελαίωνα κατά τη διαδικασία περάτωσης του έργου δεν είναι τυχαία.
Η ίδια εικόνα και στην περίπτωση της ανάπλασης της Βασιλίσσης Όλγας, όπου η κυβέρνηση και πάλι με πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό και… πανηγυρίζουσα την υπουργό Πολιτισμού έκαναν τα πάντα για να δείξουν ότι η ολοκλήρωση του εμβληματικού αυτού έργου ήταν μία δική τους επιλογή που υλοποιήθηκε παρά τα «εμπόδια» που έβαζε ο Χάρης Δούκας. Μάλλον ξέχασαν το φιάσκο με τον Μεγάλο Περίπατο του Κώστα Μπακογιάννη που «έκλεισε εν μία νυκτί την πρόσβαση των κατοίκων στη Βασιλίσσης Όλγας και μετά έταζε pass μόνο για μόνο για τα μέλη του τένις κλαμπ που βρίσκεται απέναντι από τον χώρο του Ζαππείου», όπως λένε υποστηρικτές του δημάρχου.
Το άκρον άωτον του θράσους ήταν που η κυβέρνηση ήθελε να εγκαινιάσει τον δρόμο του Δούκα παίρνοντας μαζί και τον Μπακογιάννη που τον… έκλεισε.
Όλο αυτό λοιπόν είναι κεντρική πολιτική γραμμή της κυβέρνησης: Πολεμά όλα τα εμβληματικά έργα του δημάρχου της Αθήνας και στο τέλος φροντίζει να τα καρπώνεται.
Στο ίδιο πλαίσιο της «αδηφάγου οικειοποίησης» η Λίνα Μενδώνη προσπάθησε να εμφανίσει ως πρωτοβουλία του υπουργείου Πολιτισμού την τοποθέτηση αγάλματος του Καβάφη στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Πρόκειται για ένα έργο που δώρισε το Ίδρυμα Ωνάση στον δήμο της Αθήνας, μέσα από αναλυτική διαδικασία αποφάσεων δημοτικού συμβουλίου, ελέγχων και εγκρίσεων, αποσκοπώντας στην ένταξη του κορυφαίου ποιητή στην καθημερινότητα της πόλης, προσφέροντας ένα παγκάκι γλυπτό όπου οι πολίτες μπορούν να καθίσουν δίπλα του.
Κι όμως! Η υπουργός έσπευσε να οικειοποιηθεί ακόμη και το παγκάκι…
Τι θα σκεφτόταν άραγε ο Μεγάλος Αλεξανδρινός εάν ήξερε ότι κάποιοι κυβερνητικοί χρησιμοποιούν ακόμη και το άγαλμά του προς άγραν ψήφων;
Και για να παραφράσουμε λίγο τον ποιητή:
«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την πολιτική σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις»
