Με διαδοχικές ανακοινώσεις του η Μαρία Ιωαννίδου και η Κατερίνα Μουτσάτσου αποχώρησαν από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Συγκεκριμένα, η κα Ιωαννίδου αναφέρει: «Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,
Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη συνεργασία, τις συζητήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Σήμερα ολοκληρώνεται για μένα αυτός ο κύκλος, όμως κρατώ μόνο εκτίμηση για όλους εσάς και εύχομαι ολόψυχα το Κίνημα να πετύχει τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε.
Σας εύχομαι δύναμη, υγεία και καλή συνέχεια στο έργο σας. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά στο μέλλον, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.
Να είστε όλες και όλοι καλά.
Μαρία Ιωαννίδου»
Αντίστοιχη ανακοίνωση έκανε και η Κατερίνα Μουτσάτσου: «Αποχωρώντας από τη συμμετοχή μου στην ομάδα Πολιτισμού επιθυμώ να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε φίλους και στελέχη του κινήματος με τα οποία συνεργάστηκα, αλλά και κάποιους από τους εξαιρετικούς συναδέλφους της ομάδα αυτής. Ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια. Εύχομαι καλή δύναμη και υπομονή σε όλους στον δύσκολο αυτό αγώνα μιας τραυματισμένης και αποκαμωμένης κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως, και δηλώνω ότι δεν παύω να αγωνίζομαι για αυτό το «όνειρο» που μας συνδέει όλους, και που αναζητά δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση».
Παράλληλα με μία αιχμηρή επιστολή του αποχώρησε ο Δημήτρης Κοτσόργιος, μέλος του Αγροτικού Τομέα. Σε αυτήν αναφέρει: «Αγαπητοί Πατριώτες , Ελληνες Δημοκράτες σήμερα με την επιστολή μου αυτή δεν αποχωρώ από το κομμα <<Ελπιδα για την Δημοκρατια >> αλλά αποχωρώ από μία αυταπάτη σχετικά με την καταπατηση κάθε ένοιας της δημοκρατιας στο εσωτερικό του συγκεκριμένου πολιτικόυ χώρου .
Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολιτικές ήτες που δε μετριούνται στις κάλπες αλλα μετριούνται όταν οι ίδιες οι αξίες για τις οποίες γεννήθηκε ένα κίνημα εγκαταλείπονται από αυτούς που είχαν την ευθύνη να τις υπηρετήσουν.
Σήμερα αποχωρώ από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» οχι γιατί κουράστηκα. αλλά γιατί διαφώνησα σε ουσιαστικές πολιτικές, γιατί δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε έναν πολιτικό φορέα που, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, απομακρύνθηκε οριστικά από τις αρχές που διακήρυξε δημόσια μέχρι σήμερα δηλ. την δημοκρατία, τη διαφάνεια και την λογοδοσία.
Εντάχθηκα στο κόμμα αυτό γιατί πίστεψα ότι, η κραυγή της κοινωνίας μετά τις μνημονιακές πολιτικές και τις χιλιάδες δολοφονημένους ανθρωπους που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία, μετά την φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού την εκποίηση του Εθνικού πλούτου την εκχώριση της Εθνικής ανεξαρτησίας , την καταστροφή του Ε.Σ.Υ την ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ της παιδειας , το εγκλημα στα Τέμπη και τα αναριθητα πολιτικά κοινωνικά και οικονομικά σκανδαλα, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια νέα πολιτική κουλτούρα και έκφραση.
Πίστευσα ότι θα μπορουσε με τις αξίες που φάνηκαν ότι θα έδινε ένα νέο διαφορετικό δρόμο για μια πραγματικη άλλαγη προς την κατεύθυνση της επιστροφής της δημοκρατίας που μας έχουν κλεψει αλλα και της Πατρίδας μας που την έχουν καταλάβει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Εντάχθηκα σε ένα κίνημα όπου πίστευα ότι κανείς δεν θα ήταν ιδιοκτήτης, οπου οι αποφάσεις θα ανήκαν στα μέλη, όπου η κριτική θα ήταν δύναμη και όχι απειλή, όπου η δημοκρατία θα ξεκινούσε από το εσωτερικό του ίδιου του κινήματος και θα κατέβαινε στην κοινωνία δίνοτας στους πολίτες το μεγαλείο που τόσα χρόνια οι συστημικές κυβερνήσεις μας στέρησαν καταστρέφοιντας έτσι την χώρα. Αντί γι’ αυτό, βίωσα μια πραγματικότητα που δεν μπορούσα πλέον να αγνοώ.
Μετά την ολοκληρωση και την κατάθεση εκ μέρους μου των θέσεων στον αγροτικό τομέα δεν υπήρξε καμία ενημέρωση, έπαψα ουσιαστικά να έχω οποιαδήποτε συμμετοχή. Δεν υπήρχε ουσιαστική ενημέρωση για συνεδριάσεις, για διαβουλεύσεις ή για τη διαμόρφωση πολιτικών θέσεων. Ο διάλογος ήταν ανύπαρκτος και η συλλογικότητα έχανε το νόημά της.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες άρχισα να προβληματίζομαι πολυ σοβαρα σχετικα με τον χαρακτήρα του κόμματος στο οποίο συμμετείχα αν και εφ οσον θα μπορούσε να θεωρηθει συμμετοχή αυτό
Κάθε οργανισμός κάθε πολιτικός φορέας κρίνεται από τον Ελληνικό λαό όχι από όσα υπόσχεται, αλλά από τον τρόπο που λειτουργεί και μετατρέπει την κραυγή του λαού που καθημερινα καταστρεέφεται σε εφαρμοσμένη πολιτική
Η Δημοκρατία δεν αποδεικνύεται στις ομιλίες στις δημόσιες τοποθετήσεις .
Αποδεικνύεται όταν ανέχεσαι τη διαφωνία, οταν ακούς αυτούς που διαφωνούν , οταν λογοδοτείς , οταν δεν φοβάσαι την εσωτερική κριτική , όταν προσπαθείς να μάθεις αυτό που δεν γνωρίζεις και που κάποιοι άλλη το γνωρίζουν πολύ καλά .
Η μεγάλη μου απογοήτευση , είναι βαθιά πολιτική , γιατί φοβάμαι ότι για ακόμη μία φορά στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η ελπίδα πως μπορεί να γεννηθεί κάτι πραγματικά νέο και διαφορετικό, μόνο και μόνο για να αναπαραχθούν γνώριμες λογικές συγκέντρωσης της πολιτικής εξουσίας σε ένα προσωποπαγές συστημικό κόμμα .
Αντί να δημιουργηθεί πραγματικά μια ουσιαστκή ελπίδα για τον Ελληνικό λαό δημιουργήθηκε ενε μόρφωμα με δήθεν δημοκρατικά χαρακτηριστικά με σκοπο να αποτύχει και να δημιουργήσει στον Ελληνικό λαο την ψευδαίσθηση ότι κανενα διεκδικητικό κινημα δεν έχει προοπτική στην χώρα μας .
Ο στόχος είναι σαφής και καθαρός και εδω θα πρέπει εμείς να δώσουμε το σωστό αντίμετρο .
Το κίνημα των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων δεν δημιουργήθηκε και οι πολίτες δεν βγήκαν στους δρόμους για να αλλάξουν απλώς τα πρόσωπα διαχείρησης της εξουσίας
Βγήκαν γιατί ήθελαν να αλλάξει ο τρόπος που ασκείται η εξουσία αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα που θα έφερνε πραγματικά ριζοσπαστική συστημική αλλαγή στην Ελλάδα
Αν ένα κίνημα όπως αυτό που μετασχηματιστικε σε κόμμα δεν μπορεί να εφαρμόσει τη δημοκρατία που είχε κάνει σημαία στο εσωτερικό του, πώς είναι δυνατόν να πείσει ότι μπορεί να την αποκαταστήσει στη χώρα ???
Αν το κόμμα δεν μπορέσει η καποιοι από την ηγεσίαν δε θελουν να εφαρμόσουν την δικαιοσύνη , την διαφάνεια την λογοδοσία και την ανακλητότητα είναι δυνατόν να τα εφαρμλοσουν στην κοινωνία ???
Κρατώ μόνο μια ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που πίστεψαν ότι η πολιτική μπορεί να γίνει αλλιώς στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο
Σε αυτούς οφείλω να πω την αλήθεια όπως την έζησα.
Δεν αποχωρώ από τον αγώνα , δεν αποχωρώ από την κοινωνία , δεν αποχωρώ από τους ανθρώπους της παραγωγής, της αλιείας, της υπαίθρου και της εργασίας.
Αποχωρώ από μια προσωποπαγη πολιτική επιλογή που δεν μπορώ πλέον να υπερασπιστώ με καθαρή συνείδηση γιατι απουσιάζουν από αυτήν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας .
Η Δημοκρατία δεν έχει δεν είχει και δεν θα έχει ποτε ανάγκη από πιστούς.
Η Δημοκρατία έχει ανάγκη από ελεύθερους ανθρώπους , και η ελευθερία αρχίζει από τη στιγμή που σταματάς να σιωπάς , από την στιγμή που δεν μπορείς να συμβιβαστείς με τίποτα λιγοτερο από την καθαρή δημοκρατία .
Σήμερα, λοιπόν, επιλέγω να μιλήσω , γιατί η μεγαλύτερη προδοσία απέναντι στην Ελπίδα των πολιτών δεν είναι η αποχώρηση από το κόμμα <<Ελπιδα για την Δημοκρατια >> αλλά είναι η ΣΙΩΠΗ.
Μας απαγόρευαν να κανουμε εκλογες για να αναδείξουμε την νομαρχιακή συντονιστική επιτροπή στην Αιτ/νια .
Δεν μπορούσαμε να συμμετάσχουμε σε διαδικασίε διαλόγου για διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και αυτό γιατί δεν τους ενδιέφεραν οι πολιτικές θέσεις αλλα μόνο η πορεία προς τις εκλογές .
Το κόμμα λειτουργούσε με ανθρώπους ουιαστικά διορισμένους και όχι εκλεγμένους .
Εκείνο όμως που μου προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό είναι πως όταν κατέθεσαν τα νομιμοποιητικά έγγραφα στον Αρειο Πάγο αξιοποίησαν το διαζευκτικό Η στον νόμο και προσκόμισαν μόνο την ιδρυτικη διακυριξη και όχι το καταστατικο . Αυτό δείχνει ότι δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση καταστατικές δημοκρατικές διαδικασίες πράγμα που δείχνει το έλειμα δημοκρατίας που κυριαρχεί και θα κυριαρχεί στο κόμμα .
Για μένα είαι ξεκάθαρο , δεν υπάρχει χώρος σε ένα κόμμα με δυσανεξία στις δημοκρατικές διαδικασίες .
Υπάρχει όμως ατελείωτη διάθεση για κατι ΝΕΟ μέσα από την κοινωνία των πολιτών και των διεκδικητικων κινημάτων .
Ας μην τους χαριστούμε . Ας πάρουμε πίσω το πραγματικό κίνημα των Τεμπων ας οργανώσουμε τον κοσμο κατω από την ασπίδα της δημοκρατίας .
Ας καλέσουμε ολους αυτούς που είναι υποστηριχτές του κοινωνικού πατριωτισμού της πραγματικής δημοκρατίας και οι οποίοι κάνουν τις ίδιες διαπιστώσεις να συνταχθούν μαζί μας σε μία πορεία για ένα νέο πολιτικό – ηθικό – κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαο .
Η ιστορία δεν σχωρνά τους προδότες αλλα περισσότερο δεν σχωρνά αυτούς που σιωπούν μπροστά στην προδοσία .
Κοτσόργιος Δημήτριος ( Τακης ) Ψαρας
Πηγή: iefimerida.gr – Μπαράζ αποχωρήσεων από το κόμμα Καρυστιανού: Έφυγαν Μαρία Ιωαννίδου και Κατερίνα Μουτσάτσου – iefimerida.g
