Σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Κινήματος, Νίκο Ανδρουλάκη, κατέθεσε επίκαιρη επερώτηση προς την κυβέρνηση και τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Πιερρακάκη, με αντικείμενο τον κυβερνητικό απολογισμό της χαμένης ευκαιρίας που αποτέλεσε για την Ελλάδα το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Στην αναλυτικότατη επίκαιρη επερώτησή τους, οι βουλευτές του Κινήματος, παραθέτοντας πληθώρα στοιχείων, αναφέρουν μεταξύ άλλων τα εξής:
- «Ποτέ άλλοτε τόσα πολλά χρήματα δεν άφησαν στη χώρα τόσο δυσανάλογα μικρό αποτέλεσμα. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε στη διάθεσή μας τέτοιο πακτωλό χρημάτων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Κι όμως το ελληνικό πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας έχει το μικρότερο κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα από όλα τα πακέτα στήριξης που έχει δεχθεί η χώρα μεταπολεμικά».
- «Σε μία χώρα που η «ανάκαμψή» της υπονομεύεται από τη χαμηλή παραγωγικότητα στην οικονομία και το δυσβάστακτο κόστος ζωής για την οικογένεια, σε μία χώρα που η «ανθεκτικότητά» της κινδυνεύει από τη δημογραφική ερήμωση, τη λειψυδρία, τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, είναι δυνατόν ένα Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με 36 δισεκατομμύρια ευρώ να μην δίνει πραγματικές λύσεις σε αυτά ακριβώς τα προβλήματα; Κι όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη το «κατάφερε»».
- «Υπάρχει μία πραγματικότητα αναντίρρητη για το σύνολο των φορέων και παραγόντων της αγοράς και της ελληνικής οικονομίας σε σχέση με τον πήχη που είχε τεθεί από την ίδια την κυβέρνηση και το μέγεθος της ευκαιρίας: παρά τον πρωτόγνωρο πακτωλό χρημάτων, το παραγωγικό μοντέλο δεν άλλαξε. Παρέμεινε σε όλες τις βασικές παραμέτρους του το ίδιο. Το ίδιο αποκλεισμένο από την χρηματοδότηση έμεινε το συντριπτικό ποσοστό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας, το ίδιο γραφειοκρατικό παρέμεινε το ελληνικό κράτος, παρά την πολυδιαφημιζόμενη ψηφιοποίηση. Την ίδια ώρα, μείζονος σημασίας δίκτυα για την ανθεκτικότητα της χώρας, όπως της ενέργειας, της ευρυζωνικότητας, της ύδρευσης, της άρδευσης και των σιδηροδρόμων, παραμένουν από προβληματικά έως ανύπαρκτα. Εξόχως προβληματική παραμένει και η πολιτική προστασία στη χώρα, από την αντιπλημμυρική θωράκιση των αστικών κέντρων μέχρι την αντιπυρική προστασία. Κανένα μεγάλο έργο δεν ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε, δεν συνδέθηκε άμεσα με το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Η στεγαστική κρίση, που τινάζει στον αέρα τον προϋπολογισμό χιλιάδων ζευγαριών και οικογενειών, επί μία επταετία συνεχώς επιδεινώνεται, δεν μετριάζεται. Ενώ η κυβέρνηση αρέσκεται να διαφημίζει απόλυτα κρίσιμα αλλά αυτονόητα πράγματα όπως προληπτικές εξετάσεις και ανακαινίσεις κτιρίων του Εθνικού Συστήματος Υγείας που θα έπρεπε να καλύπτονται από τον προϋπολογισμό του κράτους, την ώρα που οι πόροι του ΤΑΑ επαρκούσαν για να χτιστεί ακόμα και ένα νέο Ε.Σ.Υ».
- «Το ζήτημα δεν είναι αν υπήρξαν χρήματα. Το ζήτημα είναι πώς και για ποιους αξιοποιήθηκαν. Διότι όταν ένα ιστορικό χρηματοδοτικό εργαλείο καταλήγει να αναπαράγει το ίδιο μοντέλο που υποτίθεται ότι θα άλλαζε, τότε δεν μιλάμε για χαμένη ευκαιρία, μιλάμε για πολιτική επιλογή. Αυτό το συμπέρασμα αναδεικνύεται αδιαμφισβήτητα και από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Πολιτικής, το οποίο συμφωνήθηκε μεταξύ της Κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σε αυτό περιλαμβάνεται η παραδοχή ότι η παύση των χρηματοδοτικών ροών από το ΤΑΑ αναμένεται να προκαλέσει απότομη κάμψη στον ρυθμό αύξησης του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου, καθώς και επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης της οικονομίας. Παράλληλα, η περιορισμένη επίδραση σε όρους εκσυγχρονισμού του παραγωγικού μοντέλου της χώρας —λόγω της αδυναμίας του μηχανισμού να μετουσιώσει τους διαθέσιμους πόρους σε παραγωγικές επενδύσεις υψηλού πολλαπλασιαστή— καταδεικνύεται από τη σημαντική υστέρηση του δυνητικού ΑΕΠ σε σχέση με το πραγματικό ΑΕΠ».
Η επίκαιρη επερώτηση υπογραμμίζει πως το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» δεν ήταν ούτε «Εθνικό», ούτε «Σχέδιο». Εκπονήθηκε από λίγους για να χρησιμοποιηθεί από λίγους. «Αποτέλεσε αντικείμενο αποκλειστικής ενασχόλησης του Μεγάρου Μαξίμου, εταιρειών συμβούλων και ελαχίστων ατόμων “απολύτου εμπιστοσύνης” του συστήματος. Αποκλείστηκαν ουσιαστικά από τη διαδικασία η αυτοδιοίκηση, οι κοινωνικοί φορείς, η διακομματική συνεννόηση. Προτεραιοποιήθηκαν έργα για πολύ λίγες ιδιωτικές εταιρείες που είχαν το μέγεθος (και την επιρροή) να επωφεληθούν άμεσα, αντί να επιδιωχθεί εντατικά η διάχυση των πόρων. Το σκέλος των δανείων παραχωρήθηκε εξολοκλήρου στις τράπεζες, οι οποίες πλέον λειτουργούν μόνο για τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες στη χώρα, αποκλείοντας τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από πρόσβαση σε πόρους ή δανεισμό».
Επίσης επισημαίνεται ότι το σημερινό Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανασυγκρότησης διαφέρει ριζικά από το αρχικό κείμενο – δυστυχώς, προς το χειρότερο. Και παρά τις συνεχείς απεντάξεις μέτρων ή αναθεωρήσεις προς τα κάτω των στόχων των περισσότερων μέτρων του σχεδίου, η Ελλάδα μένει ολοένα και περισσότερο πίσω στην επίτευξη οροσήμων.
«Αυτό με το οποίο δεν θα ήθελε με τίποτα να ασχοληθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη», υπογραμμίζουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, «είναι να δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες για το από πού ξεκίνησε το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και που βρίσκεται σήμερα. Τι άλλαξε, τι εγκαταλείφθηκε, ορόσημο -ορόσημο, μέτρο -μέτρο. Και ακόμα περισσότερο να δώσει συγκεκριμένες εξηγήσεις για το ποιος ευθύνεται για κάθε μέτρο που απεντάχθηκε, για κάθε ορόσημο που δεν υλοποιήθηκε, για κάθε έργο που δεν έγινε με πόρους του ΤΑΑ».
Και καταλήγουν: «Η κυβέρνηση μπορεί να θέλει να περιμένει την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για να πανηγυρίσει την «επιτυχή» ολοκλήρωση του «Ελλάδα 2.0», ενός σχεδίου που αναθεώρησε όσο περισσότερο μπορούσε προς τα κάτω για να είναι σίγουρη ότι θα περάσει από πάνω. Η ώρα, όμως, του απολογισμού για την κυβέρνηση είναι τώρα. Η ώρα να ξεκαθαρίσει τι και γιατί χάθηκε και ποιος ευθύνεται για αυτό. Η ώρα της απολογίας για τη χαμένη μοναδική ευκαιρία που μας παρουσιάστηκε».
